Newbourne Kouros

No-Nonsense´s Apollo

Braemoor´s Get Ready

Dagje Drenthe

Zondag 6 maart

Het was schitterend weer, blauwe lucht met een lentezon, wat wil je nog meer, als je een dagje uit wil.

We hadden ons opgegeven voor de beardiewandeling in Gasselte (Drenthe) deze keer zouden er ook bobtails met hun baasjes meelopen. Beide rassen zijn vriendelijk, beminnelijk, vol humor en echte vrienden, zeker voor wie van een volle haarpracht en het vrolijke temperament houdt.
We genoten al tijdens de rit (circa 90 km) naar Gasselte, waar we rond half elf arriveerden.We werden al luidruchtig verwelkomd op de parkeerplaats in het bos, na de wandelschoenen aangetrokken te hebben lieten we onze beardies kennis maken met hun vrienden, Polleke was zoals altijd meteen goede maatjes met zijn vriendjes en verkende samen de nabije omgeving. Voor Charley (8 mnd oud) was het de eerste keer, deze tsunami van beardies en bobtails heeft hij goed doorstaan, in het begin wat terughoudend maar niet lang daarna liep hij vol vertrouwen in de voorhoede.

Voor de kleintjes in de bolderwagen en de oudjes was er een korte wandeling en voor de diehards een lange route van circa 1 1/2 uur, deze laatste route liepen wij met veel genoegen.

Na lange tijd was er weer veel te vertellen zowel de bazen als de honden onderling. Speurneuzende nieuwsgierige aagjes waren snel nabij, als er ´n hand in een jaszak gleed, want de ervaring leert, dat dit een onuitputtelijke bron is van vele lekkernijen, ook ik smelt van binnen als ik die dankbare vriendelijke snoeten zie.

De wandeling is zoals altijd een gezellig verpozen, de omgeving is wisselend net als de volgorde van de tweebenige en vierpotige lopers in de groep.

Soms wordt er gestopt, om neuzen te tellen, het kan gebeuren dat er een of twee honden de groep verlaat om een spoor te volgen of eigen route lopen, moet er niet aan denken dat er een van onze honden zoek raakt.Terloops had iemand uit de groep het er nog over, dat er laatst een hond gestolen was.Laatst in september is er in America een Bearded Collie verdwenen, dit was een therapiehond, waarmee de eigenaresse veel goed werk verrichtte na intensive training. Gelukkig zijn al onze "speurneuzen" er nog en wijzen dezelfde richting uit.

Dan komen we op een open veld, waar we ons tegoed doen aan de warme zonnestralen waar we de hele winter zo naar verlangd hebben, ook de honden zoeken contact met de warmte van moeder aarde.

Als we de parkeerplaats naderen, krijgen de honden een kluif en vers water, wij doen ons te goed aan de koffie/thee met cake.Na enige groepsfoto´s ging elk weer voldaan zijn eigen weg, het was nog vroeg in de middag.

Op google eart had ik gezien dat er vlakbij een hagelwit strand was, ´t Nije Hemelriek, we besloten om hier te gaan picknicken, het was veel mooier dan op het plaatje, we hebben hier nog ´n poosje in de zon gezeten en genoten van deze hemelse plek, waar het voor honden het hele jaar verboden terrein is, zelfs aangelijnd.

Terug in de auto keken we op de kaart en zagen dat Orvelte (een museum/monumentendorp) niet eens zover van hier vandaan was, mooie herinneringen duiken op, uit de tijd dat we hier waren met onze zonen zo´n 30 jaar geleden.Eenmaal hier aangekomen, besloten we onze honden hun rust te gunnen, (slapend) in de auto.

We maakten een kleine dorpswandeling, ik herkende de prachtige rietgedekte Saksische boerderijen en andere rustieke gebouwen, we bezochten een aantal museumwinkels waar we genoten van de vele bijzonderheden, de nostalgie van beeld en geur werd nog eens versterkt door het geluid, een lied van Ramses Shaffy, "Laat me" klonk nu nog mooier dan weleer.Je hebt wel bijna een dag nodig om alles te willen zien en te beleven , toch was het de moeite waard en bezochten ook nog Cafe Warmolts, waar we genoten van een kop (eigengemaakte) snert.

Beardiertje

Voor een prikkie!

Na drie weken is het weer tijd voor Charly´s vaccinatie, in september krijgt Polleke ook altijd zijn jaarlijkse inenting, cocktail en rabies.

Om vier uur arriveerden we bij de dierenkliniek, waar onze lievelingsdokter onze "Patientjes" opwachtte, we waren als eerste aan de beurt.

Eerst mocht Charley op de behandeltafel, een volledig klinisch onderzoek liet hij gewilloos toe, ook de inenting ondergaat hij moeiteloos, hij geniet van de aandacht van arts en de stagieres.

Dan krijgt hij als beloning iets uit een tube, astronautenvoeding (geconcentreerd en eetlustbevorderend) waar hij heerlijk van smult. Op de weegschaal zien we het getal 8.1 kg. weer gestadig gegroeid.

Dan is Polleke aan de beurt, ook Pol is altijd rustig tijdens onderzoeken en vaccinaties, alles is in orde, zijn gewicht is 19.9 kg, misschien niet zo zwaar, maar heeft altijd rond de 20 kg gewogen. Op mijn verzoek werden zijn geurkliertjes leeggedrukt om n´eventuele ontsteking te voorkomen.

De D.A zag in Charley´s paspoort Drontal staan bij notities, zo wist ze precies welke wormtabletten (Dolpac) ze moest meegeven voor onze beardieboys, die ze over ´n kleine week krijgen.

Charley krijgt zijn rabiesenting over vier weken. Ondertussen waren er al weer wat honden binnengewandeld, gesleept of gedragen, toen we de praktijkruimte verlieten.

Na tuiskomst hebben we nog in de tuin kunnen genieten van een zomers temperatuurtje met onze boykes.

En vanavond merk ik dat ze wat loom zijn, wat er ook bij hoort.

Beardiertje

Hoog knuffelgehalte!

Polleke had gisteravond een aantal keer overgegeven, hij is nu weer wat opgeknapt. Vanmorgen heb ik een heerlijke boswandeling met hem gemaakt door de regen, waar vele soorten paddestoelen voor een herfstig sfeertje zorgden, gelukkig heb ik een klep aan mijn capuchon van mijn regatta-outdoor, zodat ik geen hinder heb van de regen, de zon deed een poging om door de bewolkte lucht heen te schijnen, dus Piet Paulisma krijgt deze keer een ietsiepietsie gelijk.

Het land voorbij de paardjes, was net omgeploegd en voorzien van stro-resten en iets was op kippenmest leek, heerlijk om hier doorheen te wentelen, Pol voegde de daad bij z´n gedachte, effe DE beardie zijn, die de meeste bazen verafschuwen, geen nood, vanwege zijn kotsbekkie zou ik hem toch in bad doen, na een aantal uurtjes heb ik weer een frisse grote en een kleine beardie met een zeer hoog knuffelgehalte.

Beardiertje

Gisteren heb ik ons beardieboyke gewogen, 7,4 kg, da´s mooi, hij eet goed en laat het zich goed smaken. Zijn eten krijgt hij verdeeld over 4 porties per dag, bestaande uit 3/5 canex- puppybrocks en 2/5 pedrigee-welpenbrokjes, canex is in Duitsland niet verkrijgbaar, vandaar deze melange, een overgang naar een volledige pedrigeevoeding, die qua samenstelling nagenoeg gelijk is, wat ik erg belangrijk vind, zowel in deze fase als die erop volgend.

Vandaag is Charley 12 weken oud, de inburgeringscursus is zeker voor hem nog láng niet ten einde.

Ik heb een aantal "activiteiten" op mijn programma staan voor deze zondag.

We stapten in de auto op weg naar het treinstation in Meppen, maar niet zonder een fles water, drinkbakje, mijn jaszak vol minibeloningsbrokjes en wat poepzakjes.

In Meppen liepen we langs de witte lijn het perron op (en neer) het was (nog) vrij stil en koud, de wachtende reizigers hadden zo wat afleiding en Charley had bekijks. Erg onder de indruk was tie niet, totdat er een vriendelijke stem de volgende aankomende trein aankondigde. Het denderend geluid wat ik verwacht had bleef uit, rustig kwam deze tot stilstand en Charley en Pol waren door hun moedige gedrag geslaagd met vlag en wimpel.

In Haren was een flomarkt, ik hoopte daar op een drukte die uitbleef, Jos verwende zich zelf met een rode Porsche (een origineel schaalmodel wel te verstaan uit 1961.)

De ballonnen die bij de GROTE nieuwe bolides stonden klalden niet, zelfs niet die mooie paarse ballon die voor onze voeten uit rolde, waar een zeer jonge eigenaar mee jongleerde.

Daarna zijn we naar de Dom van Haren gereden om wat kaarsjes op te steken, een ritueel die we sinds mensenheugenis met veel plezier en devotie bezigen tijdens vacanties en uitstapjes , dankbaarheid voor al de goede dingen die wij in ons leven mogen ervaren.

Daarna zijn we naar een tuincentrum gereden, we plaatsten Charley op een door ons meegenomen automat in een winkelwagen, weer een nieuwe ervaring rijker, de vermoeidheid sloeg toe, mijn brokjes raakte op en winkelend publiek toonden hun gevoelens die Charley bij hen opriep, de volgende oefening was "BLIJF" samen met Polleke in de auto, terwijl Jos en ik eindelijk een gezamelijke keus hadden kunnen maken bij de aankoop van twee schitterende tuinlantaarns, als of het nog niet genoeg schittert, beetje schemer vind ik ook wel aangenaam. Toen we bij de auto kwamen, troffen we twee lieverds aan, die "wakend" sliepen, zoals ik verwachtte, tijdens de rit huiswaards viel onze benjamin al snel in slaap, de trek bij thuiskomst was groot, maar goed ook.

Beardiertje