BEARDIESBOLWERK

Newbourne Kouros

2011-08-30T19:33:00.003+02:00

No-Nonsense´s Apollo

2011-08-30T19:30:00.003+02:00

Braemoor´s Get Ready

2011-08-30T17:31:00.009+02:00

Dagje Drenthe

2011-03-07T20:23:00.013+01:00

Zondag 6 maart

Het was schitterend weer, blauwe lucht met een lentezon, wat wil je nog meer, als je een dagje uit wil.

We hadden ons opgegeven voor de beardiewandeling in Gasselte (Drenthe) deze keer zouden er ook bobtails met hun baasjes meelopen. Beide rassen zijn vriendelijk, beminnelijk, vol humor en echte vrienden, zeker voor wie van een volle haarpracht en het vrolijke temperament houdt.
We genoten al tijdens de rit (circa 90 km) naar Gasselte, waar we rond half elf arriveerden.We werden al luidruchtig verwelkomd op de parkeerplaats in het bos, na de wandelschoenen aangetrokken te hebben lieten we onze beardies kennis maken met hun vrienden, Polleke was zoals altijd meteen goede maatjes met zijn vriendjes en verkende samen de nabije omgeving. Voor Charley (8 mnd oud) was het de eerste keer, deze tsunami van beardies en bobtails heeft hij goed doorstaan, in het begin wat terughoudend maar niet lang daarna liep hij vol vertrouwen in de voorhoede.

Voor de kleintjes in de bolderwagen en de oudjes was er een korte wandeling en voor de diehards een lange route van circa 1 1/2 uur, deze laatste route liepen wij met veel genoegen.

Na lange tijd was er weer veel te vertellen zowel de bazen als de honden onderling. Speurneuzende nieuwsgierige aagjes waren snel nabij, als er ´n hand in een jaszak gleed, want de ervaring leert, dat dit een onuitputtelijke bron is van vele lekkernijen, ook ik smelt van binnen als ik die dankbare vriendelijke snoeten zie.

De wandeling is zoals altijd een gezellig verpozen, de omgeving is wisselend net als de volgorde van de tweebenige en vierpotige lopers in de groep.

Soms wordt er gestopt, om neuzen te tellen, het kan gebeuren dat er een of twee honden de groep verlaat om een spoor te volgen of eigen route lopen, moet er niet aan denken dat er een van onze honden zoek raakt.Terloops had iemand uit de groep het er nog over, dat er laatst een hond gestolen was.Laatst in september is er in America een Bearded Collie verdwenen, dit was een therapiehond, waarmee de eigenaresse veel goed werk verrichtte na intensive training. Gelukkig zijn al onze "speurneuzen" er nog en wijzen dezelfde richting uit.

Dan komen we op een open veld, waar we ons tegoed doen aan de warme zonnestralen waar we de hele winter zo naar verlangd hebben, ook de honden zoeken contact met de warmte van moeder aarde.

Als we de parkeerplaats naderen, krijgen de honden een kluif en vers water, wij doen ons te goed aan de koffie/thee met cake.Na enige groepsfoto´s ging elk weer voldaan zijn eigen weg, het was nog vroeg in de middag.

Op google eart had ik gezien dat er vlakbij een hagelwit strand was, ´t Nije Hemelriek, we besloten om hier te gaan picknicken, het was veel mooier dan op het plaatje, we hebben hier nog ´n poosje in de zon gezeten en genoten van deze hemelse plek, waar het voor honden het hele jaar verboden terrein is, zelfs aangelijnd.

Terug in de auto keken we op de kaart en zagen dat Orvelte (een museum/monumentendorp) niet eens zover van hier vandaan was, mooie herinneringen duiken op, uit de tijd dat we hier waren met onze zonen zo´n 30 jaar geleden.Eenmaal hier aangekomen, besloten we onze honden hun rust te gunnen, (slapend) in de auto.

We maakten een kleine dorpswandeling, ik herkende de prachtige rietgedekte Saksische boerderijen en andere rustieke gebouwen, we bezochten een aantal museumwinkels waar we genoten van de vele bijzonderheden, de nostalgie van beeld en geur werd nog eens versterkt door het geluid, een lied van Ramses Shaffy, "Laat me" klonk nu nog mooier dan weleer.Je hebt wel bijna een dag nodig om alles te willen zien en te beleven , toch was het de moeite waard en bezochten ook nog Cafe Warmolts, waar we genoten van een kop (eigengemaakte) snert.

Beardiertje

Voor een prikkie!

2010-09-22T18:38:00.010+02:00

Na drie weken is het weer tijd voor Charly´s vaccinatie, in september krijgt Polleke ook altijd zijn jaarlijkse inenting, cocktail en rabies.
Om vier uur arriveerden we bij de dierenkliniek, waar onze lievelingsdokter onze "Patientjes" opwachtte, we waren als eerste aan de beurt.
Eerst mocht Charley op de behandeltafel, een volledig klinisch onderzoek liet hij gewilloos toe, ook de inenting ondergaat hij moeiteloos, hij geniet van de aandacht van arts en de stagieres.
Dan krijgt hij als beloning iets uit een tube, astronautenvoeding (geconcentreerd en eetlustbevorderend) waar hij heerlijk van smult. Op de weegschaal zien we het getal 8.1 kg. weer gestadig gegroeid.
Dan is Polleke aan de beurt, ook Pol is altijd rustig tijdens onderzoeken en vaccinaties, alles is in orde, zijn gewicht is 19.9 kg, misschien niet zo zwaar, maar heeft altijd rond de 20 kg gewogen. Op mijn verzoek werden zijn geurkliertjes leeggedrukt om n´eventuele ontsteking te voorkomen.
De D.A zag in Charley´s paspoort Drontal staan bij notities, zo wist ze precies welke wormtabletten (Dolpac) ze moest meegeven voor onze beardieboys, die ze over ´n kleine week krijgen.
Charley krijgt zijn rabiesenting over vier weken. Ondertussen waren er al weer wat honden binnengewandeld, gesleept of gedragen, toen we de praktijkruimte verlieten.

Na tuiskomst hebben we nog in de tuin kunnen genieten van een zomers temperatuurtje met onze boykes.

En vanavond merk ik dat ze wat loom zijn, wat er ook bij hoort.

Beardiertje

Hoog knuffelgehalte!

2010-09-20T22:48:00.003+02:00

Polleke had gisteravond een aantal keer overgegeven, hij is nu weer wat opgeknapt. Vanmorgen heb ik een heerlijke boswandeling met hem gemaakt door de regen, waar vele soorten paddestoelen voor een herfstig sfeertje zorgden, gelukkig heb ik een klep aan mijn capuchon van mijn regatta-outdoor, zodat ik geen hinder heb van de regen, de zon deed een poging om door de bewolkte lucht heen te schijnen, dus Piet Paulisma krijgt deze keer een ietsiepietsie gelijk.

Het land voorbij de paardjes, was net omgeploegd en voorzien van stro-resten en iets was op kippenmest leek, heerlijk om hier doorheen te wentelen, Pol voegde de daad bij z´n gedachte, effe DE beardie zijn, die de meeste bazen verafschuwen, geen nood, vanwege zijn kotsbekkie zou ik hem toch in bad doen, na een aantal uurtjes heb ik weer een frisse grote en een kleine beardie met een zeer hoog knuffelgehalte.

Beardiertje

2010-09-19T18:41:00.007+02:00

Gisteren heb ik ons beardieboyke gewogen, 7,4 kg, da´s mooi, hij eet goed en laat het zich goed smaken. Zijn eten krijgt hij verdeeld over 4 porties per dag, bestaande uit 3/5 canex- puppybrocks en 2/5 pedrigee-welpenbrokjes, canex is in Duitsland niet verkrijgbaar, vandaar deze melange, een overgang naar een volledige pedrigeevoeding, die qua samenstelling nagenoeg gelijk is, wat ik erg belangrijk vind, zowel in deze fase als die erop volgend.

Vandaag is Charley 12 weken oud, de inburgeringscursus is zeker voor hem nog láng niet ten einde.

Ik heb een aantal "activiteiten" op mijn programma staan voor deze zondag.

We stapten in de auto op weg naar het treinstation in Meppen, maar niet zonder een fles water, drinkbakje, mijn jaszak vol minibeloningsbrokjes en wat poepzakjes.

In Meppen liepen we langs de witte lijn het perron op (en neer) het was (nog) vrij stil en koud, de wachtende reizigers hadden zo wat afleiding en Charley had bekijks. Erg onder de indruk was tie niet, totdat er een vriendelijke stem de volgende aankomende trein aankondigde. Het denderend geluid wat ik verwacht had bleef uit, rustig kwam deze tot stilstand en Charley en Pol waren door hun moedige gedrag geslaagd met vlag en wimpel.

In Haren was een flomarkt, ik hoopte daar op een drukte die uitbleef, Jos verwende zich zelf met een rode Porsche (een origineel schaalmodel wel te verstaan uit 1961.)

De ballonnen die bij de GROTE nieuwe bolides stonden klalden niet, zelfs niet die mooie paarse ballon die voor onze voeten uit rolde, waar een zeer jonge eigenaar mee jongleerde.

Daarna zijn we naar de Dom van Haren gereden om wat kaarsjes op te steken, een ritueel die we sinds mensenheugenis met veel plezier en devotie bezigen tijdens vacanties en uitstapjes , dankbaarheid voor al de goede dingen die wij in ons leven mogen ervaren.

Daarna zijn we naar een tuincentrum gereden, we plaatsten Charley op een door ons meegenomen automat in een winkelwagen, weer een nieuwe ervaring rijker, de vermoeidheid sloeg toe, mijn brokjes raakte op en winkelend publiek toonden hun gevoelens die Charley bij hen opriep, de volgende oefening was "BLIJF" samen met Polleke in de auto, terwijl Jos en ik eindelijk een gezamelijke keus hadden kunnen maken bij de aankoop van twee schitterende tuinlantaarns, als of het nog niet genoeg schittert, beetje schemer vind ik ook wel aangenaam. Toen we bij de auto kwamen, troffen we twee lieverds aan, die "wakend" sliepen, zoals ik verwachtte, tijdens de rit huiswaards viel onze benjamin al snel in slaap, de trek bij thuiskomst was groot, maar goed ook.

Beardiertje

Een drukte om niks!

2010-09-17T14:43:00.008+02:00

Elke dag rennen, spelen, puppiebrokjes eten, veel slobberen uit de drinkbak en vooral uit de grote drinktrog in de tuin, waarin je al slobberend je spiegelbeeld ziet.
De plasjes en poepjes gingen tot nu toe moeiteloos, maar vanmorgen werd dit opeens een ander verhaal.
Wat een DRUKTE allemaal om zoiets banaals, zou je denken, wel, het was vanmorgen HOPELOOS, een VEEG teken, veel geschreeuw en weinig wol om maar even in het jargon van de herdershond te blijven, nee, Charley keek wat BEDRUKT en was juist stil en had weinig lol.

Tijd voor actie:

Ik tilde Charley op en nam hem mee naar de bijkeuken en plaatste hem in het hondenbad, een warme douche doet welliswaar wonderen, zeker in dit bidet-achtige noodgeval. Zijn onderlijfje heeft al ervaren hoe shampoo ruikt en hoe leuk een badbeurt kan zijn, om daarna in een handdoek gekroeld te worden en dan in het zonnetje te dartelen.

Beardiertje

Rije,rije,rije... in een wagentje!

2010-09-16T15:08:00.013+02:00

Dat Charley dol is op rijden, is ons duidelijk, zijn eerste rit was reeds al een succes.

Vanmorgen, tijd voor een paar boodschapjes, onderweg een stop gemaakt voor een inimini-wandeling aan de riem langs het meer. De zon scheen lekker op zijn zwarte puppievachtje, wandelend langs de vele paddestoelen. De heerlijke boslucht, die nog een rijker aroma had gekregen door de vele regen, was goed voor een heerlijk collectief snuiven.

Vandaag stond de oefening, "in de auto blijven", op ons programma, terwijl Jos de winkel bezocht, bleef ik in de buurt om af en toe ´n kijkje te nemen om goed gedrag te belonen en de tijd wat te verlengen.

Het mandje waar hij in lag, hebben we verbannen, een vachtje is voldoende, Polleke vindt het helemaal geweldig, om weer met z´n tweetjes te zijn, in de achteruitkijkspiegel zie ik weer vertrouwde beardie-SNOETEN die me doen denken aan een stel die elke dag op schoolreis zijn.

Van de week hebben we een regenvrij en zonnig uurtje besteed om een toertje te maken met de doggyride. Pol liep de eerste helft naast mijn fiets en mocht daarna bij Charley in de Beardie-Bolide. De koude wind speelde met het vachtje van ons puppenkind, toch maar de luikjes naar beneden gedaan, behalve aan de achterzijde.

Ook dit bleek een succes en is goed voor vele mooie tochtjes in de toekomst.

Beardiertje

Beschuit met muisjes

2010-09-15T17:31:00.009+02:00

Elke dag is het weer een feestje, daar zorgt onze Charley wel voor, hij is onze derde Beardie. Het is al weer bijna twee weken geleden, dat we hem ophaalden bij Imke en Ina Groenier in Drenthe, precies 70 km van onze voordeur tot de hunne.

De tijd vliegt, ik wil wel alles in dit blog vertellen, wat ik zie en ervaar, maar de tijd die ik heb, zijn voor Charley, zodat ik niets hoef te missen.

We genieten van ons nieuwe ventje, zijn vrolijke karakter, zijn capriolen, zijn spel , de interactie met Polleke maken, dat zij inmiddels vrienden voor het leven zijn geworden.

Vanaf de eerste nacht is het een lieverd, hij is beslist geen piepert of huilebalk, ik ben steeds eerder wakker, tegen 7 uur, zodat ik hem een goedemorgen kan wensen in een nog droge bench, waarbij hij gezelschap heeft van de vele knuffels met nestgeur, die hem een vertrouwd gevoel geven, maar ook overdag, waarbij hij ook het speelgoed van Polleke "Mag delen" en de vele buffelkluiven een welkome aanvulling zijn voor binnen en buiten in de tuin. Hij is attent, vriendelijk en leergierig, wat ik op mijn beurt ook uitbuit.

In mijn kast staan vele boeken die ik dikwijls gelezen heb, toch kreeg ik in het puppiepakket ook een boek (Spelenderwijs opvoeden van uw pup van Peter Beekman), waaruit ik weer een aantal nieuwe bruikbare tips vond en toepas.

Elke nieuwe pup is een wonderlijke gebeurtenis in mijn leven, zorgt voor veel positieve invloeden, een onuitputtelijke bron van energie en levenslust. Elk spel is een andere, een nieuwe ervaring, een uitdagen, een probeersel, telkens nieuw, niet eerder of gelijkenis met eerdere pups, steeds weer verrassend en heerlijk om hier getuige van te mogen zijn.

De regelmaat doet hem goed, slapen, naar buiten, eten en drinken, naar buiten, spelen etc. Ook merk ik dat hij groeit, nu iets hoger staat op zijn pootjes, die soms zo koddig zijn lijfje dragen, of uit balans gaan, heerlijke tijd voor Charley.

Ook het kroelen en knuffelen op de schommelbank, waarbij hij mede gekoestert wordt door de toch nog warme zonnenstralen van september, waarbij zijn oortjes en oogjes hem helpen om de vlindertjes te zien fladderen, vogelgeluiden en jachtgeluiden in het bos in de vorm van schoten waar te nemen, zodat hij wanneer hij ouder zal zijn hier mee bekend zal zijn.

Wespen hebben plaats gemaakt voor de grote weerloze "hooiwagens", harmloze incecten waarop hij zijn eigen jacht heeft geopend.

Ook een fietsrit in de doggyride vond hij geweldig, de wandelingetjes gebeuren hoofdzakelijk nog in de tuin, waarbij ik er ook "speelsmatig" wat oefeningetjes inlas.

Momenteel ligt hij onder m´n bureaustoel met een kluif, zo wordt het weer tijd om dit verhaal rond te breien.

Beardiertje

Mijn hartewens vervuld

2010-09-03T09:29:00.005+02:00

Maandag j.l zijn we pupjes gaan kijken bij Imke en Ina Groenier, natuurlijk wilden we zien hoe Polleke reageert op een toekomstig puppenkind.

Gisteren was de great day, ik was al om 5 uur wakker, kon de slaap maar moeilijk vatten.

Tijdens onze rit van maar 70 km trokken zware regengordijnen voorbij en zorgden voor slecht zicht.

Eenmaal gearriveerd werden we zo als altijd hartelijk ontvangen, een mega puppiepakket kregen we mee, alles werd tot in de puntjes verzorgd, mijn complimenten voor deze geweldige zorg.Voor we naar huis reden gingen we nog even op de kiek, toen begon de rit voor ons puppenkind naar Duitsland, waar we al 3 1/2 jaar met veel plezier wonen.

Na ´n kwartier gingen we even tanken, ideaal moment voor een plasje, wat direct kwam. Hierna hebben we nog tweemaal een plas-stop gemaakt met wederom een mooi resultaat, direct de hemel in prijzen natuurlijk, hij is dol op autorijden zoals de meeste beardies en geen teken van misselijkheid, een enthousiaste reisgenoot dus.Polleke vond het geweldig en kon zijn ogen niet van hem afhouden, vrienden voor het leven.

Bij thuiskomst stond alles voor hem klaar, de eerste indrukken, hier genoten we allen van.

Kennismaking in winkel, vrienden in onze omgeving, de eerste maaltijd, de tuin, waar hij meteen een natte poot kreeg door een misstap.s´Avonds werden de plasjes en poepjes netjes in de tuin gedaan, zijn lievelingspeelgoed met nestgeur deed hem goed, hij is frank en vrij, weet zijn weg goed te vinden naar de plek waar vers water en puppyvoer voor hem zijn klaar gezet. Hij laat het zich goed smaken en slobberd zijn water luidruchtig op, wat ons een glimlach bezorgd van oor tot oor.

Zijn eerste nacht in de bench is goed verlopen, de eerste 5 a 10 minuten piepte hij , nadat Pol ook wat luidruchtig blafte omdat hij hier niet van gediend was, heeft hij de strijd maar opgegeven.Wat een heerlijke eerste nacht, we hebben aan een stuk doorgeslapen, om een uur of 5 werd ik wakker, hoorde niets, een ideaal moment dus,om te belonen, zijn kleed was nog droog.

Direct nam ik hem mee naar buiten met een goed resultaat.

Boodschappen doen is een moment van alleen zijn, ook hier heeft hij zich keurig gedragen.De stofzuiger vind hij geen probleem, hij is dol op zijn speelgoed, die hij aangeboden krijgt, ook een kluif (kouwstaaf) wordt gretig in ontvanst genomen.

Ook zijn eerste borstelbeurt van zo´n drie minuten was een leuk onderonsje.

Zelf geniet ik tijdens het lezen van alle officiele papieren, brochures en boeken die ik heb gekregen, al is het mijn vierde pup, ik lees het met veel aandacht om niets te hoeven missen.Ik verheug me op onze kinderen die vanavond komen, dit weekend komen we er samen wel uit, de nieuwe naam voor ONS puppenkind.(Wordt vervolgd).

Beardiertje

KORENAAR(D)

2010-08-03T12:11:00.006+02:00

Tijdens mijn ochtendwandeling met Polleke zie ik hem reageren op frisse geuren langs de berm, met de naam "Onkruid", doe ik de vele bloemen en grassoorten eigenlijk veel te kort, de term weidemengsels is veelomvattend, dan zie ik een vlinder rustend op een blad, koesterende zonnestralen omarmen de tere vleugels, ik kijk en wacht tot haar kleuren zich verdiepen.

Licht maar scherp, is het geluid wat boven het korenveld ontspringt, de geluidsbron wordt veroorzaakt door de weelderige warmte van de zon die de korenaren doen rijzen en openen, die door de sluiers van de ochtendnevel nog wat klam en donker voorovergebogen stonden.

Polleke nam roerloos dit bijzondere muzikale schouwspel waar, met al zijn zintuigen.

En ik? Figurant van de taal!

Beardiertje

2010-06-17T12:57:00.001+02:00

ImageChef.com Photo Frames

Stemming van de Vuvuzela

2010-06-14T12:52:00.006+02:00

De "Dikke van Dale" zwijgt (nog) in alle toonaarden. Er heerst stilte die ik zo respecteer.

Voor velen is de vuvuzela niets nieuws.

Onder de hete zon werd er in 2009 tijdens de FIFA Confederations Cup veelvuldig geblazen door vele fans.

De vuvuzela :

Dit Zuid-Afrikaanse instrument bestaat uit een ongebogen houten buis van 62 cm met aan het uiteinde een kleine beker,aan het andere uiteinde bevindt zich een mondstuk, door de spanning op de lippen te veranderen kunnen andere natuurtonen worden voortgebracht. Hiermee wordt een geluid geproduceert van maar liefst 130 decibel.

Door gebrek aan gsm-masten, een schitterend communicatiemiddel in de rimboe, waarbij ook olifanten vrolijk hun wijsje meetrompetteren.

In deze grote gebieden is het bereik groot, met zo´n 130 decibel levert dit geen echte problemen op.

K.N.O artsen die als fan geen spelbreker willen zijn, waarschuwen voor ernstige gehoorschade, die ook voor dovenmansoren bedoelt zijn.

Een straaljager vind men doorgaans een groot probleem, zelfs de hoeveelheid decibels in menig discotheek zijn beduidend lager dan deze "Toetertjes".

Het gezoem in het stadion is oorverdovend en irritant, de mogenlijkheid om iets te verstaan is er niet, geen volumeknop bij de hand, als je wijs bent draag je gehoorbeschermers, waar formule1-fans ook mee uitgerust zijn.

De vrolijke gekleurde vuvuzela´s lijken feestelijk te zijn, maar schijn bedriegd, prachtige liederen door ECHTE Oranjefans is niet meer, wat lijkt het mij verschrikkelijk om doof te zijn.

Ik ga zo weer een heerlijke boswandeling maken met Polleke, waar de vlinders voor ons uit fladderen en waar we toegezongen worden door de wijze vogels, hiervoor hoef je geen uilskuiken te zijn.

En vanavond...........................geniet er van, ga ik ook doen.

Beardiertje

De reunie; 40 jaar terug in de tijd,

2010-04-11T17:53:00.014+02:00

Het is al weer bijna een maand geleden, de 13de april om precies te zijn, dat ik een dag met mijn klasgenoten van weleer verenigd werd. Ik was al vroeg uit de veren, nee, niet mijn eigen veren, maar die van mijn zus, die in Limburg woont, waar we dat weekend verbleven.

Om half tien haalde ik Els op, niets veranderd, ik herkende haar nog van foto´s, we hyven en we skypen zo nu en dan, het eerste berichtje stuurde ze zowat een jaar geleden naar mij, via schoolbank.nl, toch nog snel gegaan om al die klasgenoten bijeen te zoeken. Al babbelend arriveerden we in Heerlen bij Marijke om tien uur, om nog wat laatste dingetjes voor te bereiden, de rest komt om elf uur.

Ook (gastvrouw) Marijke is niets veranderd, charmant en vriendelijk net als vroeger, haar riante bungalow bied een mooie ruimte voor de gasten, ze laat me haar binnenzwembad zien, ze verrast mij met de fresco´s aan de muren, die nog door Meneer Graus, onze tekenleraar van weleer zijn vervaardigd.

Dan komt (kleine) Els uit Maastricht met zelfgemaakte appeltaarten, wat een heerlijk mens is zij, een en al hartelijkheid en een zakenvrouwtje hoor, woonachtig in een carreeboerderij met een enorme boomgaard, die jaarlijks appels en peren oogsten.Doet me nu denken aan de legende van de bokkenrijders, de carreeboerderij werd heel lang geleden gebouwd om deze roversbende buiten de deur te houden tegen plunderingen.

De nichtjes Yvonne en Josefiene, ook niks veranderd, ja de tijd doet wat met je, maar de persoon is dezelfde van toen, wat vind ik het leuk om de een na de ander na zoveel jaar weer te zien.

Lucy, ook klein van stuk, helaas is ze al een paar jaar weduwe, haar man overleefde een bloedvergiftiging niet. Ze heeft schatten van kleinkinderen en een lief schattig hondje.

Daar komt Sibylla, (mijn schoolvriendin), met haar liep ik stage, we deelden onze kamer, we gingen samen op fietsvacantie door Duitsland,Luxemburg en Belgie, met mooi weer stonden we op ´n camping, met slecht weer zochten we ´n jeugdherberg op, veel beleefd en veel lol gehad.

Magda met Nellie, enig om hen weer te zien, Magda heeft nog steeds de humor van toen, helaas heeft ze reuma waar ze erg onder lijdt, en Nellie, zij was zo goed in scheikunde en is toen naar de apothekersopleidig gegaan.

Dan komt Els nr 3, zij kon heel mooi tekenen en heeft net als mij ook Limburg begin jaren 70 verlaten.
Annie, wat ben jij lang en slank en knap, vlot gekleed ook, Annie was vroeger dik en bloosde zo leuk, altijd lachen met haar, na school sprak ik haar vaker bij de drogist waar ze op zaterdag werkte.

Ach Petra,ook nog dezelfde lieve lach, vroeger was ze wat stil en verlegen, dat is ze al lang niet meer.

Daar is Margriet, dezelfde stem, lach, humor van toen bezit ze nog steeds, momenteel werkzaam in de palliatieve zorg, wel zwaar maar geeft zo veel voldoening.

Jeetje, Marlo, nog steeds die mooie sprekende ogen, zij heeft verder gestudeerd en is vrijgezel gebleven, ze maakte veel reizen is zeer belezen en bouwt nu langzaam af, zodat ze nog meer kan genieten van de dingen waar ze nooit aan toe gekomen is.

Ondertussen had ik een kaars aangestoken die de hele dag zal branden voor Henriette, die ons helaas veel te vroeg ontvallen is en op deze wijze symbolisch met ons zal zijn.

Allen zijn aanwezig op een na, we kunnen nu niet langer wachten, de glazen staan te schitteren de champagne wacht gekoeld en geduldig, daarom begon ik met het openingswoord wat mij wonderbaarlijk goed af ging, de gastvrouw ontving een prachtig bloemstuk en toen werden de champagneglazen gevuld, gelukkig kwam ook Wilma er aan en konden eindelijk toosten op ons weerzien, toen barstte het reuniefeest los.
Na 40 jaar zitten we gezellig met elkaar te babbelen, dan is er taart met koffie en thee.
Velen zijn al oma, dat lijkt mij ook geweldig, maar mijn twee kanjers zijn nog vrijgezel(lig).

De meesten van ons werken nog, ben ik gezegend, dat ik niet meer in de zorg werkzaam hoef te zijn.

Dan gaan we aan de pastei met een overheerlijke ragoû, die Marijke bereid heeft.

Mijn klasgenoten, 40 jaar verder, ouder en wijzer, dezelfde lach met pretogen , ook de eigenaardige persoonlijke trekjes herken ik weer bij ieder.

We gaan weer wat lekkers eten, een mega buffet met zoveel lekkers, gevulde eieren, gevulde tomaten, salades, heerlijke sausjes, gerookte zalm, garnalen, kaashapjes en heerlijke dranken, de meesten moeten rijden, ook ik ben de BOB vandaag.

Babbel de babbel, wat is het gezellig, hier hebben we echt naar toe geleefd, anecdotes worden verteld, herinneringen worden weer levend, de namen van docenten en de bijbehorende gebeurtenissen passeren de revue, oude tijd maakt plaats voor de realiteit van vandaag, helaas is het al weer een uur of vier, wat vliegt de tijd toch.De eerste van ons moeten al weer opstappen vanwege avonddienst of een avondje uit, maar eerst gaan we met z´n allen op de kiek, eindelijk een klassefoto, ook krijgt elk nog een Oorkonde mee naar huis, die ik gemaakt had, als herinnering aan deze bijzondere dag.

Allen vonden het geweldig en voor herhaling vatbaar, we houden contact via de hyvessite, die ik had aangemaakt. Stilaan vertrekken de klasgenoten huiswaarts, met een aantal blijven we nog om de boel op te ruimen en af te wassen, de kaars van Henriette brand nog steeds, tevreden en met respect blaas ik de kaars uit, hiermee is echt een einde gekomen aan een geslaagde reunie.

Voor Sibylla en mij nog niet helemaal, wij hebben s´avonds nog een gezellig avondje met etentje samen met onze mannen.

Lidy te Vruchte Langendijk

Oranje soep, warm aanbevolen

2010-02-18T15:53:00.008+01:00

De aanleiding van dit bericht is eigenlijk het Dr.Frankdieet, waar door ik 4 kg ben afgevallen in 12 dagen.

Wil je hier meer over weten, neem dan eens ´n kijkje op http://www.eenkiloperweek.nl/
Daar mijn lieve huisband een voorliefde heeft om culinaire gerechten te creëren, raakt hij geïnspireerd om ook mij alsnog te laten genieten.

Met als basis knolselderij en wortelen, maakte hij een overheerlijke soep, waar ik ook jou graag deelgenoot van wil laten zijn.

Benodigdheden:
- 3 kleine uien
- 1 rode paprika
- 1kleine knolselderij
- 1 kg Wortelen (winterpeen)
- 2 ltr water
- 3 groentenbouillontabletten, 2 runder bouillontabletten
- 1 theelepel sambal
- 1 klein blikje tomatenpuree
- 50 gr roomboter
- 100 ml room
- Peterselie

Fruit de uitjes in de roomboter
Fruit hierna de fijngesneden rode paprika mee
Voeg de in blokjes gesneden knolselderij toe en vermeng dit met het ui/paprikamengsel
Voeg nu de in plakjes gesneden wortel toe en vermeng dit met de rest
Laat dit 10 min met een deksel op een lage stand voorgaren, af en toe omscheppen
Blus na 10 min het mensel met 100 ml room
Maak hete bouillon van 2 ltr water en 5 bouilontabletten, laat dit 30 min garen
Maal de soep fijn met de staafmixer, de soep is nu mooi glad en gebonden zonder bindmiddel
Voeg de tomatenpuree en de sambal toe, verhit de soep al roerende.
Strooi bij het opdienen verse peterselie over de soep.

Eetsmakelijk

Tip: 1. Draai van mager rundsgehakt soepballetjes en laat deze de laatste 10 min meekoken.

Beardiertje

Het leven van een sneeuwvlok

2010-01-21T16:47:00.007+01:00

De natuur creëert juwelen in de winter.

Als eindelijk de eerste sneeuwvlokken uit de hemel dwarrelen en zich vastzetten op de kale bomen en grauwe wegen, verandert alles in een sprookje, het wordt stil, geluiden worden gedempd, met de witte deken over het land wordt de aardbodem en de planten tegen vorst beschermd.De dieren krijgen het moeilijk bij het zoeken naar voedsel, in holen verscholen genieten velen van hun winterslaap. Wat wij een sneeuwvlokje noemen, bestaat uit ijs, veel vertakte en aaneengegroeide sneeuwkristallen, bij luchttemperaturen onder -0°c , valt deze als neerslag uit de winterwolken. Naar gelang temperatuur, luchtvochtigheid en wind zijn sneeuwvlokken dikker, fijner of harder als naalden.Een sneeuwkristal onstaat niet als water bevriest, dan zou er hagel of ijzel ontstaan.Het leven van een sneeuwkristal begint in de wolken, deze worden gevormd tijdens ´n hoge vochtigheidsgraad tussen -10 en -15 graden.Er zijn in ieder geval vrieskernen nodig, waar zich sneeuwkristallen omheen vormen.Deze vrieskernen kunnen stofdeeltjes in de lucht zijn of zoutkristallen van de branding, zelfs bacteriën en ook roet, teer, zwaveldioxide uit industriele vervuiling.De basisvorm is altijd zeskantig, hier voor is de structuur van de watermolecule (H2O)verantwoordelijk.Een mooie sneeuwkristal groeit dus door het samenspel van kou en vocht in de wolken.Omdat elke sneeuwkristal zijn eigen reis maakt door de wolken en het tijdstip en de afstand van de val nooit gelijk zijn bestaan er geen twee dezelfde kristallen.Door zijn typische structuur verraadt elke sneeuwkristal zijn herkomst.

Mijn fascinatie is groot, ik had dit ook nooit kunnen schrijven zonder de het levenswerk van belangrijke wetenschappers.

*Zoals bijvoorbeeld: Charles Knight , hij was meteoroloog, hij fotografeerde onder een microscoop, nog voor de sneeuwkristal smolt, is zijn structuur voor eeuwig vastgelegd.Charles zocht naar een verband tussen de vorm van de sneeuwkristal, het type weer en het tijdstip van de val uit de wolk.

*Steven Lindow ontdekte bacteriën die als vrieskern diende, later werd bekend dat van een specifieke bacterie eiwit vrij komt, dat kristalvorming van ijs bevorderd, dit was het begin van de omzetting naar kunstmatige sneeuw, wintersportgebieden varen hier wel bij.

*Vincent J. Schaefer ging met ´n chemische oplossing aan de slag, zo probeerde hij de ijskristal te vangen in/tussen een vloeibare snelhardende plastic, "gesandwiched" verdampte de kristallen, daarna bleef een permanente afdruk van de structuur bewaard.

*Eric Erbe en W.J.Wergin fotografeerden sneeuwkristallen met een electronenmicroscoop, zij legden sneeuwkristallen in hun meest fantastische vormen vast.

*De zeskant of zespuntige sneeuwkristal werd al in 1610 opgemerkt door de duitse sterrenkundige Johannes Kepler toen de sneeuwvlokken op zijn jas vielen, hij had het idee dat de vorm iets te maken zou kunnen hebben met andere regelmatige zeshoeken in de natuur.

*In 1885 werkte Wilson A.Bentley met camera en microscoop, hij stoeide met sluitertijd en opstelling hier van, na 45 winters hard werken had hij resultaat geboekt en in 1931 publiceerde hij "SNOW CRYSTALS" waarin wel bijna 2500 verschillende sneeuwkristallen staan.

Beardiertje

De reunie; 40 jaar terug in de tijd,

2010-01-12T20:38:00.008+01:00

Nog geen jaar geleden kreeg ik via schoolbank.nl, een kattebelletje van een klasgenoot?

"Volgens mij zat je bij mij in de klas".

Dit was het prille begin van een reunie in spe,een grijs verleden kreeg heel langzaam kleur en werd als maar groener, als we eens getallen gaan vermenigvuldigen, 18 klasgenoten x 40 jaar geschiedenis uit een mensenleven = zevenhonderdtwintig jaar, (docenten niet eens meegerekend.)

In een reunie van 5 uurtjes is dat niet te bevatten, hoeft ook niet.

Zoals kinderen schoorvoetend de klas betreden op de eerste schooldag, zo ook hanteerden velen de pen, de telefoon of de optische muis.

Ik bemerkte dat het verzamelen van een groep soms snel, soms traag verliep , zelfs Tros Vermist werd ingeschakeld, ja hoor, ook de laatste schakel werd kort geleden verbazendwekkend snel gevonden.

Gelukkig hoeven we niet tot de reunie te wachten, we mailen, skypen, een groepshyve wordt aangemaakt, foto´s worden geplaatst, de reunie wordt voorbereid, geduldig toont de countdowngadged ons de geplande datum.

Ik mag mij gelukkig prijzen, dat ik redelijk vooraan stond bij het uitdelen van het geheugen, opgeslagen informatie, die een onuitputtelijke bron is geworden van beeldende herinneringen, veel anecdotes en details over onze school/stagetijd, een tijd, nog voordat we belangrijke keuzes namen en wegen kozen om te zijn wie we nu zijn, het is goed terug te kijken, om vervolgens de stand in z´n vooruit te schakelen.

Beardiertje

Zintuiglijke ...verstilling, tekst overbodig

2010-01-07T22:30:00.006+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=58kwmEsoIfQ

Ontmantelen? Ja, de ballen!

2010-01-04T20:44:00.005+01:00

Vandaag hebben we niet gewacht op de drie koningen, maar hebben de kerstboom afgetuigd en in drie delen weer opgeruimd.
Bij het schrijven van deze regel moet het toch van mijn hart, dat we dit toch wel heel zachtzinnig deden.
Optuigen, wat uitdossen of opsieren betekent vind ik prima, maar aftuigen vind ik gevoelsmatig al niet aardig en heeft een negatieve bijklank, terwijl het niet meer betekent als ontdoen van het tuig, daar heb je ´t al wèèr.
Maar denk ik aan leer, riemen waarmee trekdieren ingespannen worden of aan al het nodige voor de uitrusting van een mast, dan klinkt het zo mooi en zo positief en vooral nuttig en onmisbaar.
Ja onze kunstkerstboom stond er dit jaar weer zo prachtig en sfeervol bij en de levenden sparren mogen in het bos blijvend leven.
Op deze winterse dagen beleven we een sprookje in het bos, de besneeuwde bomen, alles viel samen, het paard in het tuig, dat we passeerden, ook aan de wandel, net drie jaar, dan pas komt het echte tuig er aan te pas, wanneer het paard zal worden ingereden, toen viel er nog
samen, meer sneeuw, heel veel sneeuw.

Beardiertje

Luilekkerland en geen ijsballen meer!

2009-12-30T22:07:00.006+01:00

Vandaag hebben we dit jaar voor het laatst weer de boodschappen gedaan, het bleef niet alleen hierbij, ik zag iets leuks hangen, het paste, de prijs was gehalveerd, joepie, weer iets leuks voor de jaarwisseling.

We kregen van de verkoopster twee kaarten voor koffie, ja hier in Duitsland krijg je dat in een betere modezaak, ook bleef het hier niet bij, een kwarkgebakje, ook niet te versmaden, we genoten van al dat lekkers.

In een andere zaak zag ik wat leuks voor Pol, een pluche speledingetje met piepje, hij kan er geen genoeg van krijgen, hij speelt echt met alles van zijn verzameling.

Toen viel mijn oog op Neopren Hunde Stiefel, die spotgoedkoop waren, ooit heb ik een poging gedaan om deze zelf te maken, ook een schoenmaker hoort bij z´n leest te blijven.

Vanmiddag had mijn Pol dus ook twee paar snowbootjes aan in de sneeuw, het was superglad, maar op de veldweg maakte hij een sprint, hij liep en rende als een volleerde Showbink, toen de sneeuw lichtblauw kleurde bij de schemering, gingen we huiswaarts.

Tja, nu was ik degene die vieze poten had..................en Polleke? Zijn pootjes waren schoon en droog, ...en warm bovendien.

Beardiertje

"Laternen"

2009-11-11T20:39:00.004+01:00

St.Martinus was de beschermheilige van de reizigers, rondtrekkende kooplui, van armen en bedelaars, bekeerde dronkaards, herders, boeren, wijnbouwers, kinderen en het vee.

Sint Maarten is gebaseerd op een legende, Martinus (Maarten), hij werd geboren in het jaar 316 in het huidige Hongarije. Hij werd door de keizer tot ridder geslagen.

Op een zeer koude dag in de winter zag Maarten een arme man zonder jas in de sneeuw zitten.

Hij stapte van zijn paard af en sneed met zijn zwaard zijn eigen mantel doormidden en gaf de arme man de helft tegen de kou.

Hij overleed op 11 november in 397 en op de feestdag van de heilige werd het gebruikelijk om kinderen iets te geven.

Het is herfst, de bomen zijn kaal en het is vroeg donker, zodoende gaan de kinderen langs de huizen met hun "Laternen" en zingen samen hun mooiste lied(eren).

Op het platte land was het rond 11 november eigenlijk altijd al feest, de oogst was van het land, het vee weer op stal, het graan in de schuur en de nieuwe wijn in de kelder en het was tijd om vetgemeste dieren te slachten, daarbij hoorden bruisende feesten met overvloedige maaltijden veel drank en plezier.

Ook vanavond weer , verwachtten wij de kleine kinderen met hun prachtige "Laternen" en zongen zij vol overgave een van hun mooiste St.Maartens liederen, begeleid door een aantal ouders op de achtergrond.

Met hun wandjes aan en mutsjes op komen ze elk, dankbaar om wat lekkers van de schalen te kiezen, die we al vanmiddag hadden klaargezet, ook de kleinste (afwezige zusjes en broertjes) worden hierbij niet vergeten.

Dan vertrekt de stoet weer naar het volgende huis, ze genieten duidelijk van hun (stroop)tocht samen met hun begeleiders, dan verdwijnen ze in het donker, nog eenmaal hoor ik hun stemmetjes in het voorbij gaan op hun weg huiswaards en schitteren hun lichtjes in de "Laternen" die spoedig zullen doven alsook zij hun oogjes sluiten.

Beardiertje

Zachtjes tikt de regen.........

2009-10-07T16:57:00.005+02:00

Het is echt herfstig weer vandaag, de droge momenten pik ik er uit om met Pol te gaan wandelen en wat buitenactiviteiten te bezigen, zoals wat verse keukenkruiden te potten.

Vanmorgen sprak ik een oude dame die haar stoepje veegde en naar mijn tweede hond vroeg, de zoveelste die ons altijd gadesloeg, als ik met mijn beardies uitging, ik maakte tijd voor een babbeltje en bemerk dat dit me sterkt.

Ook zij had al drie honden gehad en allen moeten "Afgeven", zoals ze dat noemde. Ze had een vriendelijke blik en een positieve uitstraling, toch kon ik zien dat ze veel had mee gemaakt.

Ik vind het fantastisch wanneer "oude(re)" mensen weten wat er in de wereld speelt, belezen zijn en nog zoveel interresse hebben en tonen, nog op zich zelf wonen en er goed en verzorgd uitzien.

Daarbij komt dat ze een accent had die mij vertrouwd in de oren klonk, Brabants is dan wel geen Limburgs, maar de Bourgondische levenshouding hebben we gemeen.

Nu ik dit schrijf laat het carrillon weer van zich horen, iets dat mij nimmer stoort maar een typische Hollandse nostalgie uitstraalt, ik beloof mijzelf, dat we de volgende keer als we hier weer komen naar de vogeltjesmarkt in Antwerpen gaan, een steenworp hier vandaan (25 km) Morgen reizen we weer af naar Duitsland, waar we met veel plezier wonen, toch mis ik iets voor mijn gevoel, de zomer is nu echt voorbij, de regen tikt onophoudelijk op het glazen dak van de serre, het is er heerlijk licht terwijl het buiten toch somber is. De oktobermaand brengt ons weer naar de winter(tijd) met de bijbehorende bezigheid zoals bijvoorbeeld breien, thee leuten en paddenstoelenlucht.

Beardiertje

Gestold licht!

2009-10-06T12:52:00.005+02:00

De Rainbowbridge, waar je nu en later

Vrij kan zweven langs stromend water

De wonderlijke kosmos, waar je nu bent

Waar je geen verdriet en pijn, maar alleen liefde kent

Soms verras je me en kom je helemaal van daarginder

Op mijn hand of bloembladen wiegen als Vlinder

Even laat je me vertederend weten

Dat we elkaar nimmer zullen vergeten

Je troost me, dat lag altijd al in jouw aard

Mijn Lieve Quincy, mijn dansende hond met beard

Beardiertje

Wereldierendag 365x per jaar Franciscus van Assisi

2009-10-04T18:08:00.012+02:00

Waar zouden de dieren zijn zonder ons, of liever, waar zouden wij zijn zonder alle dieren.

Niet weg te denken uit ons bestaan, ons eten en drinken, ons schoeisel en kleding, de sport en het vermaak in zoo en circus en als gezelschap kan je niets beters wensen.

Dierendag, ze kunnen het wel zonder ons, beter zelfs, alleen heeft de mens het dier afhankelijk gemaakt van ons, ja ik ook, ik kan niet zonder hen.

Worden we niet wakker onder een heerlijk donzen dekbed, dan is het wel een wollen deken.

De zeep,shampoo en creampjes zijn allen getest, de varkensharen zitten gezellig met de onze in een borstel.

Zacht, medium of hard, een ei hoort er bij, ook de pillen die we (moeten) slikken zijn proefondervindelijk verantwoord.

De paardenkrachten zijn met de tijd in een hogere versnelling geraakt, de haverzak werd een tank, die steeds bodemlozer wordt.

De energie die in de dierenwereld geleverd wordt is uitzonderlijk hoog, werkeloosheid bestaat niet, het leger der mieren is hier o.a een voorbeeld van.

De zijderups, die aan het beginproces kruipt van een schitterend natuurproduct, zijden kousen, blouse's en sjawls die onze huid en ego sieren.

De spinnen met hun schitterende webben, waaraan voor dag en dauw de druppels fonkelen in de zon als kristallen.

De vogels die hun mooiste lied voor ons zingen, toch maar dat eerste kivietsei laten liggen.

De bijen die de imker vliegensvlug hun zuivere waar komen brengen.

De kleurrijke vlinders, niet alleen die, die we soms in onze buik koesteren bij tedere gevoelens.

Het warme bont, de zachte vacht, de lange haren, kleurrijke veren, de mooiste vissen en al wat in schelp of diep op de bodem van de oceaan zich verborgen houd.

Lieve lezer, begrijp me goed ik ben geen dierenactiviste, al doet bovenstaande daar zelfs mij aan denken bij een leescontrole, ik besef mij alleen dat we veel meer zouden moeten genieten door onze ogen open te houden voor dierenlanteinen.

Wie is er niet grootgebracht met troostende knuffels van beer, aap of welk dier dan ook in de vorm van een pluche toddel.

Ons eerste boek ging alleen maar over dieren op de boerderij en we leerden hun taal, (lees geluiden).

De Ot en Sienboeken en Verkadealbums met nostalgische plaatjes gingen er in als koek.

Ook Jip en Janneke, de vertellingen waarin de veilige geborgenheid van huis en tuin voorop staat en waar dan ook (Poppejans), Beer, Takkie de hond en Siepie de poes veelvuldig figureerden.

De sprookjes (over de grote boze Wolf, etc).

Iets ouder verslonden wij de zwaardere kost, de wilde dieren uit Afrika en het Amazonegebied.

De vertellingen Van vos de Reynaerde , dit boek is niet zo maar een leuk dierenverhaal, er zijn tal van satirische verwijzingen naar de "Mensenmaatschappij" in te vinden.

Lassie, Furie, Daktari en Jungle Book en de latere Lion King lieten ons geloven dat het ook milde dieren waren, wat ouder beseften we dat dieren ook gevoel hebben, de emoties worden onverbloemd getoond, van dansende beren, apenstreken en zeehondjes, de trek van de gnoes en olifanten die rouwen om hun mededikhuid(en) die daar levenloos resteren.

De nieuwsgierigheid naar resten uit de prehistorie en de vondst van nieuwe diersoorten vertellen ons veel over de interactie tussen mens en dier.

Sinds het logo van het zwart/witte pandabeertje zijn we meer bewust geraakt van ons dierenrijk door de mooie vertederende en ontroerde verhalen en beelden van o.a het WNF deze organisatie werd op 11 september 1961 opgericht.

Het Rijk der Dieren is zo inmens groot en gaat veel verder dan onze lieve blaffers, miauwers, snuffies en flappies.

Beardiertje

Ontmoeting

2009-10-02T01:41:00.005+02:00

Ontmoeten

is meer dan iemand tegenkomen

of bij elkaar zijn

Je ontmoet niet zoveel mensen

Ontmoeten heeft iets

Van verwonderen en herkenning

De ander is een antwoord op je vraag

Op iets in jou

Een echte ontmoeting raakt je

Ze vraagt openheid van jou

Niet dat je alles moet zeggen

Tegen de ander

Maar wel dat die ander

Jou iets mag zeggen of vragen

Ontmoeten is de ander

Binnenlaten in het huis van je zelf

Met het risico dat hij of zij ontdekt

Dat niet alles echt is in je huis

Dat jij je soms anders voordoet

Dat je kwetsbaar bent

En anderen soms gewoon napraat

Iemand ontmoeten is

Iemand binnen laten

In de binnenste cirkel van je leven

Hij zal je vragen naar je ervaringen

Gewoontes, gevoelens en opvattingen

Pas als je de ander

Zo diep laat binnendringen

Kun je van een ontmoeting spreken

Een echte ontmoeting laat sporen na.

Niec Stolk

Flater

2009-10-01T23:45:00.003+02:00

Vanmorgen lekker gewandeld in het Ossendrechtse, ja, deze week logeren we hier bij Lawrence onze oudste zoon, die hier schitterend woont op de "Brabantse Wal".
Vandaag heb ik mijn taak volbracht, ze hangen er mooi bij, al zeg ik het zelf, de lange gordijnen die ik heb genaaid voor de "Wintergarten"'(serre), dit ging eerst helemaal niet naar mijn wens, dan was de zoom te kort dan te lang, maar nu hangen ze perfect, de ruimte is er een van licht en zon, waar het het goed toeven is, met uitzicht op de vijver met zwemminnende kleurlingen en pas aangelegde tuin, waarvan de planten paradijselijk groeien en bloeien. Lichttherapie tijdens de wintermaanden tot aan de snowboardvacantie toe een must is en s'avonds een tweede relaxroom voor als je eens geen t.v, open haard wilt zien en stoken.
Maar behaaglijk en relaxd zoals ik nu met mijn laptopje zit, anytime, everywhere.
Maar door mijn bezigheden buitens huis hebbende dwaal ik af en begon ik te schrijven over mijn ochtendwandeling met Polleke richting het trambaanpad, (een landweg) waar een boerderij staat die "nog steeds" te koop staat en waar de bokjes ons vriendelijk begroeten.
Elk kwartier laat de kerktoren een carrillonlied horen, wat nooit verveeld.
Eenmaal op de terugweg gebeurde het gebeurde.
Zowel Polleke als ik zagen een beardie, ik kende "die beardie" van onze logeerpartijen hier.
Het was Flater, een reu van 13 jaar, die veel gelijkenis toont met onze Quincy, die precies twee weken geleden afgereisd is naar de Rainbowbridge.
Polleke was verbaast,enthousiast en enorm verrast en blij, toen hij Flater in de verte zag komen aanlopen, hij wilde zo snel mogenlijk de begroetingsrituelen toepassen, hij genoot, maar, zijn zeer sterk ontwikkelde reukorgaan vertelde hem iets anders, dat dit niet Quincy was maar een aardige lieve beardiekerel van 13 jaar die veel gelijkenis vertoonde met zijn trouwe (ex)maatje.
We praatten wat "Beardietalk", als beardiebazinnetjes, zoals we vaker deden/doen en genoten hoe onze beardies poogden hetzelfde te doen.

Beardiertje

Een prikje

2009-09-23T22:34:00.006+02:00

In de wachtkamer van de dierenarts snuffelt Pol meer dan anders, zou hij inderdaad nog kunnen ruiken dat zijn broer hier zes dagen geleden nog was?

Vandaag heeft Polleke weer zijn jaarlijkse cocktailprik en rabiësenting gehad, zijn gezondheid is optimaal, de dierenarts was verbaast, zij had nog nooit zulke schone oren gezien, ook zijn gebit krijgt een pluimpje.

Hij was iets afgevallen, tja als je maatje met stille trom vertrekt, is de eetlust ook wat minder.

Pol is een aantal dagen erg stil geweest,wat beslist zijn aard niet is, we maken dan nu ook weer grote wandelingen en fietstochten met de doggyride.

In de auto is het wat onwennig voor Pol, hij mist Quinc waar hij altijd lekker tegen aan lag.

In het weekend voor we naar bed gingen, waren we nog even in de tuin en Pol zag iets in het donker en nam de speelhouding aan, hij was erg nieuwsgierig, anders ik wel.

Dichterbij gekomen zag ik een hele grote egel, wel zo groot als een soepbord, vast een rëincarnatie van Quincy die revange komt nemen bij Pol voor al die keren dat hij minder aardig was, (zacht uitgedrukt.)

Telkens als Quincy het onderwerp van gesprek is komt er een schitterende vlinder dicht bij mij, is er dan toch meer tussen hemel en aarde?

Ik ervaar dit als mooi, rustgevend en bijzonder.

Kleine wondertjes bestaan zeker wel als je het maar toelaat en de dingen accepteerd zo als ze zijn, werken deze cadeautjes als een geweldig medicijn.

Beardiertje

Zweef mee met de wind, mijn lieve beardiekind.

2009-09-20T17:13:00.003+02:00

Je poten wilden je niet langer meer dragen, het einde kwam nu echt nabij, in jouw ogen las ik jou laatste wens. "Help me, laat me nu maar gaan"?

Ik wilde je nog even mooi maken, met de borstel in mijn hand, de laatste streek door je mooie haar, bereidde ik ons voor op je laatste reis.

Je laatste plas, je laatste pas, door jou in jouw vertrouwde tuin, nog even een laatste foto, even nog, heel even maar en dan is het tijd, tijd om samen, sam sam, ik leg je in de auto, je laatste rit.

De dokter, jouw dokter weet dat je er aan komt, maar zij laat nog even op zich wachten, jij wacht geduldig net als wij.

Ze komt voor jou, voor jou alleen, ze spreekt lieve en begrijpende woorden, die ons goed doen, na een serieuze definitieve duidelijkheid, is er geen weg meer terug, zij bereid jou voor op je laatste reis, een reis naar al die hondenvriendjes die jou voorgingen, jouw (engelse en nederlandse) familie, jouw maatjes van de hondenschool en de behendigheid, de vrienden uit de buurt en regio, de vierbenige strandjutters en de schattige ontmoetingen tijdens verre buitenlandse vacanties, jouw wandelmaatjes van de n.b.c.c en al wie ik vergeten ben, sorry lieverds.

Je geeft duidelijk te kennen dat je heel graag wilt gaan, je staat heel gewillig toe wat er staat te gebeuren, je bent lief, je bent een held een engel die bereid is.

Heel even, heel even nog, dan ben je al verdwenen, je zieke hart zal nooit meer kloppen, mijn stetoscoop kan ik weer vrijaf geven en opbergen.

Onze tranen komen nu heel snel en jouw baasje en vrouwtje beseffen dat een retourtje niet bestaat.

Ik kus je op je hoofd en sluit je ogen die niets meer waarnemen, ik dank je voor al jouw vriendschap, liefde, vertrouwen, moed en al die uitjes en thuisjes, die we samen beleefden, wat nu in eens onmogelijk is geworden, fijn dat we speciaal jou in ons gezin mochten verwelkomen en helaas ook moesten laten gaan.

Maar jij hebt een plekje verovert in ons hart, ik heb een tuintje in mijn hart voor jou, forever.

Nu je niet meer bij ons bent, kom ik je dagelijks tegen, ik mis je gesnurk, je stem die verstomd is, je plek die leeg, stil en koud is geworden, je voerbakken staan nu schoon in de kast, je dekens zijn gewassen.

Ik vond nog bij thuiskomst een haarplukje van jou aan de greep van een keukenkast.

Je ligt niet meer in de weg bij het uitruimen van de vaatwasser, en onder de strijkplank, je keutelt niet meer achter ons aan, je nagels hoor ik niet meer tikken op laminaat en tegels.

Even ´n plasje om het anderhalf uur, je gebedel aan tafel en s´avonds als er een glaasje werd bijgevuld kreeg jij steevast ´n brokje, als de baas dit vergat, dan meldde je dit wel of je maakte hem wakker als hij in slaap was gesukkeld.

Je blaf, je geur, jouw schitterende vacht, je wuivende staart, je dansende loop waar mensen mij altijd hiervan opmerkzaam maakte en die zeer van jou onder de indruk waren.

Onze autoritten en verre reizen waar je zo dol op was, een maatje, een fijn reisgezelschap.

De vele touristen uit de hele wereld die graag met jou op de foto vereeuwigd wilden worden.

Nu kan ik in alle vroegte blijven liggen, het zal wel even duren voor dat mijn innerlijke wekker weer "normaal" loopt, ik stond altijd op zodat je even een plasje kon doen in de tuin omdat de nacht voor jou te lang werd, we zagen samen de zon opkomen bij de nevelsluiers en staarden s´avonds naar de sterren en de maan.

Als we s´avonds in de tuin zaten, genoot jij op je eigen wijze, lekker banjeren in het schemer van het kaarslicht tussen de bloemen die zich sloten en de vogels die hun laatste lied ten gehore brachten, de boslucht en het briessen van de paarden verderop.

Ik mis je handrem tijdens de steeds kortere wandelingen, het even stil staan, waarbij je achterom keek, alsof alles wat je zag de laatste keer zou zijn.

In de straat kijken de kinderen verbaast op en zien ons nog maar met een beardie in plaats van twee, de kinderen die altijd naar jullie naam vroegen en jullie graag wilden aaien.

Je riem hangt gewoon op z´n plek alsof je er straks weer bent.

Lidy/Beardiertje

Mit den Flügeln der Zeit fliegt die Traurigkeit davon

2009-09-17T20:51:00.004+02:00

Vanmiddag hebben wij afscheid genomen van onze Bearded Collie Quincy, om 14.15 is hij rustig ingeslapen, bereidwillig en moedig zoals altijd.

Wij zijn dankbaar dat we Quincy ruim 14 jaar in ons midden mochten hebben, een trouwe vriend die ons liefde schonk, trouw en geduldig was.

Quincy was een optimale reisgezel, deze reis gaat hij zonder ons, wat ons zeer aan het hart gaat, we waren altijd sam-sam en genoten van elkaar vooral in de natuur.

Wanneer hij meezweefd met de wind zal hij neerstrijken en voor altijd rust vinden in een prachtvol rozenpark niet ver van ons vandaan.

Lidy

Vriendschap

2009-09-16T21:06:00.006+02:00

Van Beardies kun je leren

Hoe een vriendschap wezen moet

Zij zullen je niet bezeren

Wat voor fouts je soms ook doet

Steeds krijg je een lik of pootje

Altijd begroeten ze je blij

Ze maken vriendschap tot een cadeautje

En blijven steeds weer aan je zij

Ze gaan voor je door het vuur

En blijven steeds van je houden

Ja,hun vriendschap die is puur

Hun vriendschap is een "Gouden".

Beardiertje

Verlenging!

2009-08-26T18:00:00.004+02:00

Onze Quincy maakt het goed, heeft er veel plezier in ons (nog) gezelschap te houden, ondanks zijn ongemakken is hij opgewekt en geniet van ´n dagtochtje met picknick etc.

High tea or low tea, maakt hem niets uit, een galopje door een weide waar net gehooid is en de schaduwplekken die de bomen voor hem creëren maken het ons wat comfortabel met zo´n senior in ons midden die op 12 september waarschijnlijk zijn 100 jarige jubileum gaat vieren, in hondenjaren wel te verstaan.

Dit doet mij denken aan de bibliotheek uit vroeger tijden, je haalde gewoon een stempel en ging gewoon verder met het volgende hoofdstuk.

Zo gaat het nu ook met mens en dier, die weer een opleving hebben, die je versteld doen staan.

Quincy schrijft nu zijn eigen hoofdstuk(ken), zijn laatste of enerlaatste, hij houdt ons in spanning net als een goed boek, zo´n dikke pil

Onze laatste loodjes......

2009-08-02T19:52:00.003+02:00

Hoelang weten wij ook niet...............................Onze Quincy is mager, dus een periodieke controle van zijn gewicht geeft ons een getal, 22.3 kg, maar 2 ons minder dan een maand geleden, zijn "normale" gewicht was altijd rond de 27 kg.

Zijn eetlust is goed en heeft genoeg aan de helft van zijn portie seniorvoedsel en drinkt wat vaker als anders.

Het borstelen op de trimtafel verloopt wat moeizamer vanwege zijn slappere poten en zijn vet en spierweefsel is totaal verdwenen, dus moet ik hem steeds "in model leggen", dit klinkt waarschijnlijk dramatisch, toch geniet hij nog zo als hij in de tuin kan banjeren en s`avonds ligt hij graag op een zachte vacht in de tuin bij ons.

Hij geniet van de vlinders die langs hem fladderen, de vogels die speciaal voor "hem" zingen en mijn zelfgekweekte datura geeft een zachte zoete lucht via de witte trompetkelken.

Het wandelen (lees uitlaten) duurt nooit langer dan een minuut of tien, zijn gang is mooi maar traag, onderweg stopt hij soms en neemt alles in hem op als of het de laatste keer is om het in zijn dromen mee te nemen, eenmaal thuis is het altijd heerlijk koel en rust hij weer wat uit, totdat zijn mooie grote voeten hem naar de tuin leiden, ja, het lijkt soms alsof zijn dromerige koppie zich in een andere wereld bevind dan zijn onderdanen, als deze niet mee willen werken

zal dit voor ons een teken zijn.

Ondanks de regen hebben we vanmiddag een autoritje gemaakt met onze wollenbollen,toen we in Ahmsen een beeldentuin/biopark met bijzondere hoogstam bezochten, was het even droog.

Voor een beardie van ruim 14 jaar heeft hij een schitterende lange vacht zoals je rechts op de foto kunt zien, vanaf zijn 6de levensjaar is Polleke zijn levensmaatje (links).

Beardiertje

Topdagen voor dazen

2009-07-14T11:51:00.004+02:00

Met een zak brood voor de paarden gingen we vanmorgen met onze beardies op pad, de buitenthemperatuur was 24.5C, een graadmeter hoever we gaan en hoe we gekleed gaan.

Onderweg tweemaal een dooie muis op het wandelpad aangetroffen en verderop een klein lief haasje bij het veld, de zon scheen door een van zijn oorschelpjes, maar goed dat onze beardies waren aangelijnd.

Naarmate we het bos naderden, verheugden wij ons op de koelte door de schaduw.

De pret was van korte duur toen wij werden geplaagd door dazen.

Tijdens deze warme, broeierige, windstille zomerdagen zijn dit topdagen voor deze bloeddorstige hunkerende monsteressen, ja ook hier zijn het weer net als familie mug die gemene sniekige vrouwtjes die vele warmbloedigen, (mensen, paarden en koeien) het buitenzijn doen vergallen, doordat zij eiwitrijk voedsel nodig hebben voor de ontwikkeling van de eieren in hun onderlijf om die dan vervolgens smilend te ontdoen in en op gewassen op vochtige bodem.

Door de regenval van laatst is er een hoge vochtigheidsgraad, waarbij die gevleugelde vrouwenclan heel actief zijn terwijl hun mannenhet met nectar doen.

Hun steekgedrag is verhoogd bij koolstofdioxide, inspanning en paniek kicken ze helemaal op.

De beruchte goudoogdazen zwermend rond je hoofd maken mij totaal crazy.

Gelukkig zit ik hier koel en tevreden mijn muis te dresseren op de maat van de tikkende toetsen van mijn keyboard, mijn beardies kijken mij dankbaar aan naast het bureau, ze mogen inderdaad blij zij om en met hun mooie lange haar wat hun bescherming biedt tegen de dazen.

Beardiertje

Voorbij Midzomernacht!

2009-07-03T16:50:00.009+02:00

Het is niet dat ik in juni geen stof tot schrijven had, de zomer is nu niet bepaald een tijd om dikwijls voor mijn computer te zitten, met de laptop buiten is ook geen echt succes vanwege het felle licht, talloze buitenactiviteiten zijn momenteel favoriet, de tuin o.a om in te werken, te badderen en te relaxen zelfs lang nadat de zon in het bos verdwenen is om in alle vroegte ons opnieuw te verrassen via het slaapkamerraam.

Onze senior Quincy laat ik dan even in de tuin s´morgens om een uur of vijf, anders houdt de oude heer het niet droog, de wandelingen worden steeds korter en traaaaaaaaaager, bij thuiskomst is het heerlijk koel in huis, een weldaad voor onze vierbenige, langharige vrienden.

Mijn zelfgekweekte Datura´s bloeien weelderig, net als alle andere geurige en kleurige bloemen, jonge struiken en bomen. De aalbessenstruik was goed voor vier potten confiture, de onderste bessen laat ik voor de vogels hangen, die zijn er net zo dol op.

De in Holland gekochte beschuitjes wachten ongeduldig in hun bus op de versgeplukte zomerkoninkjes uit de tuin, die zijn echt heel erg lekker en zoet maar ook mooi van vorm en kleur, volgend jaar gaan we een moestuintje aanleggen, (omheind vanwege de beardies) we krijgen er steeds meer lol in.

Beardiertje

Op een mooie Pinksterdag

2009-06-03T19:31:00.004+02:00

Op een mooie Pinksterdag in mei, zondag j.l werd onze bearded collie Quincy 14 jaar, we hadden de partyvlag in de mast gehesen en hij is verwend met gedroogde long en pensstaafjes waar hij zo dol op is, samen met zijn maatje Pol.

Lekker banjeren door de tuin en uitkijkend over het land geniet hij zoals een senior hoort te genieten op deze feestelijke Tierelantijnendag.

Ik had full house, gasten en loge´s samen met het schitterende weer zijn dit DE ingrediënten voor een geslaagd lang Pinksterweek-end.

Geschrokken zijn wij zeker, toen onze jongste zoon Roderik op zondagochtend een maagbloeding kreeg, dit was snel handelen en werd een spoedopname in het Vincentiusziekenhuis hier in Haselunne zo´n ruim 10 min rijden van ons vandaan.

Tal van onderzoeken moest hij ondergaan zoals röntgen, echografie en de minder aangename gastroscopie, gelukkig is hij in goede handen en we hopen er het beste van.

De volgende dag was hij monter en popelde om naar huis te gaan, ik had het boek:"127 kleinigheden van Simon Carmiggelt", aan hem gegeven die hij met veel plezier al voor de helft had gelezen.

Hij had op de beeldbuis zijn vader al gespot toen hij aan kwam rijden, hij keek op dat moment naar de opname van een openluchtmis op de monitor.

Wat een minder leuke mededeling is, was dat hij maar beter kan stoppen met roken, dit neemt hij ter harte en doet zijn uiterste best dit te volharden.

Op dinsdagochtend mocht hij het ziekenhuis verlaten, en krijgt bij onze huisarts een kuur mee.

Wij dachten dat deze maagbloeding een gevolg was van het auto-ongeluk dat hij op 11 mei j.l op weg naar zijn werk heeft gehad, een frontale botsing, aut toteloss.

De maagbloeding is veroorzaakt door een bacterie: Helicobacter pylori, die hij waarschijnlijk heeft gekregen toen hij in India op vacantie was.

Nu kunnen we hem lekker verwennen tot dat hij genezen is en terug naar Nederland kan reizen.

Beardiertje

My big piano!

2009-05-26T20:52:00.000+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=D42dIpCrs2Y

2009-05-23T16:51:00.001+02:00

Myspace Countdowns, Dogs Countdowns at WishAFriend.com

Pimobendan

2009-05-15T18:03:00.003+02:00

Vandaag zijn we met Quincy naar de dierenarts geweest, momenteel gaat het redelijk goed met hem, hij krijgt nu 2x per dag een capsule Pimobendan 5mg (voor zijn hartinsufficiëntie) wat circa een uur voor het eten wordt toegediend, wat overigens geen probleem is omdat hij hierna een beloningsbrokje krijgt.

Afwachten hoe hij hier op reageert, momenteel is hij vrij monter en geniet samen met ons.

Beardiertje

Bloody monday!

2009-05-13T14:24:00.005+02:00

Maandagochtend 11 mei j.l werd voor onze jongste zoon een slecht begin van deze week.

Op weg naar zijn werk werd hij het slachtoffer van een frontale botsing, zijn auto is totalos.

Door de airbag heeft hij zijn ribben gekneusd en de veiligheidsriem heeft duidelijk sporen nagelaten door de bloeduitstorting(en) op zijn sleutelbeen.De ander partij had totaal niets.

Lidy

HET ZIJN DE KLEINE DINGEN DIE HET DOEN

2009-05-12T21:11:00.004+02:00

De laatste dagen gaat het weer wat beter met onze Quins, zijn pootjes zijn genezen, hij loopt weer aardig, vanmiddag was het heerlijk zonnig weer en hebben met onze beardies een toertje gemaakt en door bos en over veldweg een wandelingtje van een half uur gemaakt, Quincy genoot volop en huppelde vrolijk, hij laat ons duidelijk weten dat hij het enorm naar zijn zin heeft, we genieten volop van alle kleine dagelijkse dingen, ook Polleke leeft met zijn maatje mee door zich wat rustiger op te stellen, wat ik weer beloon op mijn beurt.

Beardiertje

Moederdag

2009-05-10T20:56:00.002+02:00

Moe Moeder Moederdag Dag Dag Moeder Moederdag Moeder Moe

BERUSTING

2009-05-06T11:42:00.004+02:00

Quincy heeft goed geslapen en werd relaxt wakker, de injectie van gisteren heeft z´n werk goed gedaan, hij had wel een kraag meegekregen maar die heb ik niet omgedaan, hij heeft van een achterpoot zijn verband (als schoen) uitgedaan en lag naast hem, hij loopt wat beter dan gisteren, we laten de beardies uit met de auto, het is triest weer, maar goed voor alles wat groeit en bloeit.
Bij thuiskomst krijgen ze brokken met een toefje (slagroom), hierna krijgt Quincy zijn pijnstiller(metacam 2.5mg) toch ook vanmorgen weer genieten ze van een snee droog brood in blokjes wat ze ervaren als beloning, dit zijn zo van die ingeburgde tafelgewoontes bij ons aan het ontbijt en die moet je handhaven.
Quins slaapt lekker naast mijn bureaustoel terwijl ik je deelgenoot maak van mijn blog.

Beardiertje

Hartinsufficiëntie

2009-05-05T20:11:00.007+02:00

Vanmiddag zijn we met onze oudste bearded collie Quincy, naar de dierenarts geweest, al voor de tweede maal was hij met een nagel in het rooster van de oprit blijven haken, terwijl ik uit voorzorg een inloopmat had neer gelegd.

Zijn nagels laat ik door de dierenarts knippen, wel zo veilig, helaas werd het leven geraakt, nu loop hij niet met een maar met twee achterpoten in het verband.

Hij kreeg een spuit, en tabletten mee tegen de pijn.

Daar hij nog meer vermagert is en hij geen spiermassa meer heeft en artrose in de wervels gaat zijn conditie nu hard achteruit.

Het onderzoek met de stethoscoop gaf vandaag een bijgeruis,

Diagnose:

Hartinsufficiëntie. Oorzaak klepletsel.

Net als mensen kunnen ook honden een (chronische hartinsufficiëntie krijgen. Het hart werkt niet meer naar behoren en slaagt er moeilijk of om niet meer om voldoende bloed door het lichaam te pompen. Indien de pompfunctie van het hart het laat afweten krijgt het lichaam onvoldoende zuurstof en voedingsstoffen.

Symptomen:

Lusteloosheid/depressie

Slechte eetlust

Gewichtsverlies

Zware ademhaling

Hoesten

Zwakte

Flauwvallen

Opgezette buik (ascites).

Quincy laat ons weten dat hij nog steeds geniet van een autoritje, hij keutelt in huis achter ons aan en in de tuin wandelt hij wat rond, hij geniet al kijkend over het landschap of doet een dutje.

Aan tafel probeert hij nog wat te schooien, met succes.

Wij zijn hem dankbaar voor al het moois wat hij ons heeft geschonken in zijn bij 14 jarige leven, hij mag bepalen wanneer hij naar de rainbowbridge wil gaan, hij zal ons een teken geven.

Lidy/Beardiertje

Nationale Herdenking op de Dam

2009-05-04T22:08:00.004+02:00

Steeds opnieuw

Geloof en hoop liggen

Tot as gesmolten

Bloedend dood in de straten

Van een stad die

Niet meer zingt

Op de stoeprand-een jongen

Zijn ogen te oud voor het kind

Dat hij nog is

Veel te veel gezien

De tijd heeft de stad verlaten

Waar blijft de toekomst

Op een plek waar alles stil staat.

Wanneer komt de toekomst

Als je dromen zijn vermoord.

Wie laat je soms weer leven

Even leven

In de stilte

Twee minuten, even vrijheid

Steeds opnieuw haal ik je terug.

Manon Slob

winnaar dichtwedstrijd, Dichter bij 4 mei.

Leonardo da Vinci 15 april 1452 2 mei 1519

2009-05-02T11:56:00.006+02:00

Vandaag is de sterfdag van Leonardo da Vinci, hij was een beroemd italiaans architect, uitvinder, ingenieur, filosoof, natuurkundige, scheikundige, beeldhouwer, schrijver en schilder en componist uit de Renaissance.

Een veelzijdig genie, zijn meesterwerken zijn de "Mona Liza" ( Louvre) en de fresco "Laatste avondmaal", (Milaan). Geen van de overgebleven schilderijen van Leonardo zijn gesigneerd.

Slechts zeventien doeken en geen van zijn beelden zijn bewaard gebleven.

In de Koninklijke Collectie van het Windsor Castle in Engeland wordt het merendeel van zijn (pen)tekeningen bewaard en zijn eigendom van Koningin Elisabeth.

Leonard0´s wetenschappelijk werk was gebaseerd op emperisch onderzoek, niet op wetenschappelijke experimenten of theoretische verklaringen: hij probeerde een verschijnsel te doorgronden door het zo gedetailleerd mogenlijk te beschrijven en te tekenen.

Gedurende heel zijn leven had hij het plan, om op basis van zijn tekeningen een alles omvattende enceclopedie te maken, wat een onvoltooit werk bleek.

Leonardo was linkshandig en schreef heel zijn leven in spiegelschrift en noteerde zijn bevindingen in aantekenboeken, die een combinatie zijn van kunst en wetenschap.

Codex Leicester: de achttien perkamenten manuscripten die in spiegelschrift met rode inkt zijn geschreven betreffen uiteenlopende ideëen over astrologie en religie. Naast deze codex zijn zo´n 7000 vellen van het werk van Leonardo bekend, het Windsor Castle en verscheidene bibliotheken in Milaan bezitten werk van Leonardo, de meest recente codex bevind zich in twee delen in Madrid.

Leonardo´s studies van de anatomie, de vlucht van vogels en vele andere onderwerpen zijn

misschien nog wel indrukwekkender dan zijn kunstwerken.

Zijn boeken bevatten tekeningen van diverse nieuwe apparaten en machines, zoals een helicopter, machinegeweren, een bepantserde tank een onderzeeboot en een apparaat met tandwielen waarvan men vermoedt dat het een mechanische rekenmachine voorstelt.

Leonardo publiceerde of verspreidde zijn boeken niet, zodoende bleef de inhoud tot de 19de eeuw verborgen. Door deze geheimhouding kon hij andere ingenieurs en wetenschappers niet op een directe manier inspireren.

Lidy

Koninginnendag 2009

2009-04-30T17:07:00.004+02:00

Vanochtend toen wij de nationale driekleur met wimpel in de top van onze vlaggenmast hesen, ging dit niet van harte, een vreemde gewaarwording.

Was dit soms een voorteken van wat er deze dag zou geschieden in Apeldoorn?

Wat een nationale feestdag had moeten worden, kreeg een sombere wending.

Lidy

Nog een nachtje slapen......

2009-04-29T21:56:00.003+02:00

Een verrassende ontmoeting !

Wie schrijft die blijft!

2009-04-28T14:55:00.000+02:00

De kleur is rood.......de eekhoorn......de vos...

2009-04-24T16:23:00.009+02:00

Wat is de natuur toch wonderschoon, alles loopt uit, de laatste bloesem van de appel bloeit nog volop. De koolzaadvelden kleuren het landschap fleurig, zelfs de paardenbloemen die nu de narcissen hebben vervangen kleuren de berm feestelijk.
Terwijl ik op weg ben met de auto om nog wat boodschappen te doen, zie ik voor me een eekhoorn bewegingsloos op het wegdek liggen, nog geheel in tact alsof deze slaapt, alleen de wind strijkt haar nog door de grote sierlijke pluim.
Op de terugweg naar huis geniet ik opnieuw van het mooie Emsland, waar wij al ruim twee jaar met onze beardies met veel plezier wonen, nu valt mijn oog op een schitterend rood vosje, die op weg was naar zijn bestemming die hij nooit meer zal bereiken, roerloos langs de kant met de oortjes nog in de alertstand.

Beide dieren, de kleur is rood, nee, niet het rood van bloed, zowel de eekhoorn als het vosje waren in tact, hun prachtige diepbruinrode wildkleur is een warme die vandaag nog zijn kleur moest verliezen.

Lidy

familie.nl

2009-04-20T17:33:00.002+02:00

Waarom je hond naar buiten wilt!

2009-04-14T22:04:00.003+02:00

Smulpaapjes op Polleke´s 8ste verjaardag

2009-04-07T21:51:00.005+02:00

Vanacht droomde ik van een hondje, zijn buikje was van koek

Zijn neusje was sucade, chocolade was zijn broek

´t Hondje liep op klompjes, die waren van fondant

Versiert met M en M´etjes langs de gehele rand

Zijn kleine zwarte oogjes, waren van zoute drop
Hij had een aardig hoedje van zijn rozijnen tulband op

Droeg daarbij een aardig jasje, gemaakt van pannenkoek
Dat stond hem even netjes als zijn chocolade broek

Beardiertje

Heerderstrand

2009-04-06T21:33:00.004+02:00

Zondag 5 april zijn we naar Nederland gereden en hebben met maar liefst 45 bearded collies en hun baasjes de Tonnenwandeling gelopen in de Zwolse bossen, het was een schitterende middag, een lust om weer met zoveel beardies en beardievrienden de zondagmiddag door te brengen in een prachtige afwisselende omgeving van bos en heide, onze Quincy, die eind mei 14 jaar hoopt te worden, heeft moeiteloos de wandeling uitgelopen met nog enkele senioren en puppen, de andere beardies hadden daar helemaal geen moeite mee, enkele namen zelfs een modderbad. Polleke was steeds in de kopgroep met zijn maatjes, er was ook een tweejarig beardiemeisje"Kellie", die hij wel heel aardig vond.

Na afloop hebben we nog heerlijk nagenoten op het zonovergoten Heerderstrand, waar we ons tegoed deden aan een hapje en tapje, terwijl veel beardies nog even een lekker bad namen in het grote heldere meer.

Tevreden reden wij en velen met ons weer huiswaarts.

Beardiertje

Imagination

2009-04-03T20:40:00.006+02:00

Open alle vensters

Open alle deuren

De lente doet haar best

Met haar geuren en haar kleuren

Welige warmte stroomd door de venen

Energie vindt haar weg tot in al de tenen.

Beardiertje

Tuinieren

2009-04-02T21:45:00.004+02:00

Pimp op die tuinen
Iedereen gaat struinen
Maai maar je grasmat
En ontmos je looppad
Met een kärger
Maak je het nog wat erger
Kleurig en vol ijver
Zwemmen vissen in de vijver
Staat ook nog de barbecue gereed
Dit tuinset maakt ´t echt compleet
Overal staan de blommen
Laat de gasten maar kommen

Beardiertje

"Zoeklicht".

2009-04-01T22:29:00.005+02:00

Sterven is het uitdoven van een lamp, niet de vernietiging van het licht.

Ons Duits bruin beardievriendje is niet meer, hun baasjes vertelde ons vanmorgenen dat hij is ingeslapen, zijn poten wilden hem niet meer dragen.

Hij was zo mooi en ook zo lief, laatst rende hij nog langs de bosrand met zijn prachtige volle vacht dansend in de zon.

Onder die zelfde zon wandelen nu zijn baasjes met hun blauwe rugzak.

Elke dag lopen zij op vaste tijd hun boswandeling, ik kijk hen na en bedenk dat ze nu ook hun tweede beardie voorgoed zullen missen.

Beardiertje

Naderbij...

2009-03-31T23:01:00.003+02:00

Beardiertje

Daarnet liet ik de honden nog even uit.....

2009-03-30T23:27:00.006+02:00

..............de sterren stralen in de zwarte lucht

hoog boven mij glijden ze in ganzenvlucht

noordwaards ebben hun geluiden weg in stilte.

Beardiertje

Het spoor bijster!

2009-03-29T17:37:00.010+02:00

Donderdagavond j.l reden we vanaf Twente huiswaarts, het was hondenweer, stromende regen en duisternis, verblind worden door de alom vermenigvuldiging van schitteringen van schijnwerpende koplampen van tegenliggers en dergelijke. Kortom alle omstandigheden om een afslag te missen, je raad het al, juist, dit geschiedde dus.

Als in een triller geraken we na enige tijd bij een pompstation, alwaar we ons orienteren om de juiste koers te "Varen". Door de duisternis en nog eens duisternis kwam ik tot de ontdekking dat ik al zo´n tiental meter op een fietspad reed, die even breed was als de weg, die ik zelf als linker baan aan zag.

Geen glaasje, geen druppel op, en dan zo verzeild raken in deze situatie heeft ons doen besluiten een navigon aan te schaffen.
Vanmiddag hebben we met onze nieuwe reisgenote kennis gemaakt en haar reisvaardigheid op de proef gesteld, ze heeft zelfs meer in haar mars dan we aanvankelijk dachten, want haar voorganger, ene Tom-Tom, zo´n nerd met twee namen heeft al vele luisteraars teleurgesteld en met een kluitje het riet ingestuurd en dan heb ik het nog niet eens over al die personen die te laat op hun afspraak kwamen, ja ik ken ze persoonlijk.
Uiteindelijk hebben we van een aangename middag genoten, zelfs onze reisgenoten vonden haar geloof ik wel aardig, zo te zien aan hun aandachtige beardieblik die ik van hun in de achteruitkijkspiegel zag.

Beardiertje

2009-03-28T19:13:00.000+01:00

Delen is helen

2009-03-27T22:23:00.002+01:00

Strelen wat niet kan helen,een lieve snoet,doet je goed.

Beardiertje

Buitengewoon!

2009-03-25T12:58:00.006+01:00

Nog even

Stil leven
Rest

Even

Rust

Het daagt
nog zes maal

De lente neemt een adempauze

Maart vliegt

Voorbij

Haar witte "Hoed"

Wacht

Stil en onbewogen

Op de warme gloed

Beardiertje

Relati"veren",daar zit de rek nog in!

2009-03-24T21:51:00.001+01:00

Beardiertje

Terugblikken

2009-03-23T21:20:00.004+01:00

Vandaag heb ik weer eens een schoolreis gemaakt, via internet even terug in de tijd,als of de tijd heeft stil gestaan,herinner en herbeleef ik de dingen van vroeger,bemerk dat ook mijn tijdgenoten dezelfde hobby bezigen,ik vind klasgenoten terug en zij mij,onomkeerbaar zijn de grote veranderingen die hebben plaats gevonden,mensen zijn veranderd of zijn ons ontvallen,doch klassefoto´s doen ons het tegendeel geloven,nietsvermoedend vind ik feiten,antwoord op vragen ,de puzzel zal nooit meer compleet worden.

Toch vind ik het duidelijk en genoeg zo,ik ben op plaatsen geweest,die alleen nog in herinneringen bestaan,gek genoeg wordt alles weer levend,geur,kleur,situaties en momenten die ons gemaakt hebben tot wie wij nu zijn,tot in de kleinste details herinner ik me zoveel dat het me haast begint te duizelen,foto´s van toen en nu maken het helder,dingen krijgen opnieuw een plaats,hoe onbelangrijk deze ook bleken.

Is dit nu een proces van het ouder worden,honger naar vervlogen tijden,noem het nostalgie, ook gezond,maar nu vind ik het wel weer welletjes,voorwaarts!

Beardiertje

Pootje lichten!

2009-03-22T21:13:00.002+01:00

Wie is jouw vader ,wie is jouw moeder???????????????????????????

Beardiertje

De hond op het wapenschild

2009-03-21T18:09:00.008+01:00

Tijdens de Kruistochten in de 11de eeuw hadden de "Heren" moeite elkaar te herkennen in hun wapenuitrusting, zodoende ontstond het idee dat ieder een persoonlijk teken zou dragen dat iedereen zou (h)erkennen, dit teken werd het wapenschild.
Zowel de Engelse als de Franse adel gebruikte fantasierijke afbeeldingen om al hun gewenste kwaliteiten weer te geven, in het begin werden de fabeldieren het meest afgebeeld om later plaats te maken voor de echte dieren.
De hond werd vanaf het begin afgebeeld op de wapenschilden, hij staat symbool voor de jacht, een privilege dat alleen aan de adel was voorbehouden.
Vanaf de 9de eeuw verschenen er specifieke jacht en krijgsrassen die ook als zodanig werden afgebeeld. In de 12de eeuw echter sierden vooral de mastifs en dogachtigen de wapenschilden van de Engelse, Schotse en Ierse "Heren".Sinds die tijd werd het wapenschild ook gebruikt als embleem van grote instellingen zoals het leger.
De hond komt op het wapenschild voor als symbool van waakzaamheid en dankbaarheid. Men gaf hun in verschillende houdingen weer:Met de rug tegen de wand van het schild,in profiel,rennend,zittend,liggend of staand op de achterpoten.
De meest gebruikte kleuren zijn zwart,rood,groen,azuurblauw,goud en zilver.
Deze kleuren vormen ook een code.Een zilverkleurige hond op een zwart vlak staat voor trouw en standvastige ridder,een goudkleurige hond op een rood vlak stelt een ridder voor die zijn leven wil geven voor zijn Heer en een zwarte hond op een goudkleurig vlak is een ridder die rouwt om zijn Heer. Honden afbeeldingen komen ook wel voor op de randen van het blazoen(veldteken).

Beardiertje

Spring

2009-03-20T19:18:00.001+01:00

Mijn Mooiste!

2009-03-19T20:04:00.001+01:00

Profiel van een beardie

2009-03-18T21:42:00.001+01:00

Beardiertje

Le Papillon de Citron

2009-03-17T21:35:00.011+01:00

Vandaag was het zo´n heerlijke lentedag die je moét beleven met al je zintuigen,we wandelden naar de paardjes om hun brood te voeren, de zon straalde volop zijn warmte over ons uit,een blauwe lucht met witte wattige wolken,onze beardies los rennend door het bos,dan lijkt het of ik in een sprookje ben beland,de vogels zingen luider en hebben een groter repertoire.

Opeens zie ik een citroenvlinder,het dier van de maand Maart,zodra er in het voorjaar een mooie zonnige dag is(zoals vandaag) komen ze te voorschijn, ik zie er steeds meer tussen de bomen en boven de struiken en soms naast ons of voor ons uit vliegen.
Het zijn allemaal mannetjes,want die zijn echt mooi geel,terwijl de vrouwtjes wat bleker,groenig tot wit gekleurd zijn.
In de winterslaap verstoppen ze zich onder de bladeren,planten en in holle bomen en takkenbossen,zodra de zon schijnt in het voorjaar komen ze te voorschijn zoals vandaag. Sporkehout

De citroenvlinder vliegt van de vlinders vaak als eerste in het rond,ook gaan ze dan op een zonnig plekje zitten om zich op te warmen.
Het citroentje,zoals die in de volksmond genoemd wordt is de langstlevende van zijn soort die als "Imago" meer dan een jaar oud kan worden.

Imago; is het volwassen geworden resultaat van een metamorfose,dat in staat is om zich voort te planten,de rupsen zijn groen vanwege de groene voedselplant en heeft een witte lengtestreep langs de zijkant,over het hele lichaam zijn zij bedekt met een niet dichte zwarte beharing,de rupsen ontwikkelen zich zeer in 3 tot 5 weken,ook de pop is groen van kleur en moeilijk te zien,ze komen voor in de struiken in en langs de bosranden.
De enige twee soorten waarvan de rupsen kunnen leven zijn sporkehout en wegedoorn die in en rond bossen en houtwallen groeien.

Wegedoorn

Beardiertje

Lentebode

2009-03-16T20:34:00.003+01:00

Ontelbare sneeuwklokjes laten ons weten
Dat we de winter wel mogen vergeten
Als ze hun kopjes laten hangen
Groeit er weer dat verlangen
Overal wordt er gejongd en geworpen
In stad en land en in kleine dorpen
Uit ´t warme zuiden vliegen de vogels massaal
Zij reizen naar´t hoge noorden met veel kabaal
Nog even dan zijn ze terug op hun plek
En hamsteren druk met materiaal in hun bek
Het voorjaar zit weer in de lucht
En tevens gaat er een gerucht
Dat er dalmatierpuppies zijn geboren
Met kattestaart en poezenoren
Dat heeft vast de gelaarsde kat gedaan
In de hal zag ik nog zijn laarsjes staan

Beardierte

Even terug in de tijd

2009-03-15T19:25:00.003+01:00

1957

Vandaag was het een regenachtige zondag,heerlijk om binnen in je computer te kruipen en terug te gaan naar lang vervlogen tijden, zo heb ik heerlijk gemijmerd bij beelden uit de glorietijd, gebouwen en straatbeelden van weleer die alleen nog leven in verhalen en herinneringen werden nu heel duidelijk. Op zoek naar mijn schooltijd belandde ik via http://www.schoolpagina.nl/ weer even op dat kleine stoeltje op de St.Agnes-bewaarschool in Heerlen (mijn geboorteplaats) waar we melk kregen uit nog glazen flessen met een rietje, mijn juffie was een lief nonnetje, ik noemde haar zuster met de rode wangetjes, want die had ze.
Tijdens de tekenles brak ik per ongeluk een wasco krijtje, een dik blond kereltje die aan mijn tafel zat vond het zo nodig dit kenbaar te maken, de klikspaan, zou me niets verbazen dat hij klokkenluider is geworden, daarna vond ik wasco ook geen succes meer.
Daana liep ik verder in mijn virtuele schoolcarriere, spontaan komen namen opborrelen en bijbehorende anecdotes en duik in mijn fotoarchief die in die tijd niet zo uitgebreid was, veel zwart/wit foto´s met een nostalisch gegolfd randje ga ik scannen en plaatste een aantal op de pagina, wie weet rolt er nog een uit de schoolbank.

Beardiertje

Kiezen op elkaar

2009-03-14T16:31:00.005+01:00

We zijn vrij tot het moment dat we kiezen, vanaf dan controleert de keuze de kiezer.

Beardiertje

Het lege muizennest!

2009-03-13T22:25:00.005+01:00

Beardiertje

Stamboom

2009-03-12T12:07:00.011+01:00

De laatste dagen houd ik me bezig met het opzoeken van de voorouders van onze beardies die verder gaat dan de 4de generatie zoals die vermeld staan op de Stamboom van De Raad van Beheer.

Een leuke bezigheid voor de winteravonden die steeds korter worden. Bearded Collies, Jeannie en Bailie of Bothkennar zijn toch wel de belangrijkste stamhonden geweest aan het begin van een lange periode.

Jeannie of Bothkennar Born: 01-12-1943

Bailie of Bothkenner Born: 28-05-1948

Beardiertje

Code of Ethics "Mismaakt gemaakt".

2009-03-11T12:51:00.015+01:00

In mijn blog van 5 maart j.l (De Laatste Crufts Show?),had ik al een tipje van de sluier opgelicht, betreffende tal van rashonden die de dupe zijn geworden van het ongegeneerd doorfokken en die vandaag de dag bijna geen gelijkenis meer vertonen met hun gezonde voorouders.

http://vids.myspace.com/index.cfm?fuseaction=vids.individual&videoid=44215931

Bovenstaande link is VEELZEGGEND en SHOQUEREND, de bijna een uur durende documentaire van de BBC, die ongetwijfeld een (agenda)punt van discussie zou moeten zijn/worden bij alle rasverenigingen, waarbij de klok bij velen al op vijf voor twaalf staat.

Beardiertje

Boekenbal!!!

2009-03-10T22:07:00.007+01:00

Hij is al aardig Tjielp!!!

Literaire avonden met botoxrooms,

Hoe herkennen we dan onze Sharpeivriend?

Dit was toch juist zijn charme!

Geen bal aan!

Beardiertje

Gewoontedier

2009-03-09T21:22:00.005+01:00

Kroon een hond tot koning en hij zal altijd blijven knagen aan een oude schoen!

Beardiertje

Cruftswinnaars

2009-03-08T17:59:00.027+01:00

Cruftswinnaar 2009 is geworden:

De Sealyham Terrier
am/can/su EFBE´S HIDALGO AT GOODSPICE
Owner: M&S.Good&Middlesbrooks
http://www.youtube.com/watch?v=NUaSqv7yrRs

De pastoralgroupwinnaar van de crufts 2009 is geworden:
De Old Englisch Sheepdog bitch Am Ch VILLAS CRUELLA AT DIZZNY Owner: Mr.P,MRS I&D Wallstrom&Cujdik

Congratiolations,the party is over now!

http://www.youtube.com/watch?v=3p3dUXaImWE

Bij de laatste 29 honden eindigde de Beste Bearded Collie

Best Of Breed

Ch BENDALE SPECIAL TIMES JW
Dog Challenge Certivicatie
Owner:Miss.A.E.G.Wilding
http://www.youtube.com/watch?v=HVJrEB6T41I

Tevens is het 20 jaar geleden dat (Quincy´s Oma )

Ch.Potterdale Classic at Moonhills

(Cassie) de Cruftsbocaal won.

Beardiertje

Jachthonden Deel 3

2009-03-07T17:03:00.008+01:00

De slipjacht is een eeuwenoude traditie met een rijk verleden, Frankrijk wordt als bakermat gezien als het gaat om de jacht achter de Pack (meute). De foxhunting is de Engelse versie en wordt al sinds het midden van de 18de eeuw in Engeland bedreven. Jacht is eigenlijk niet het juiste woord, want er wordt nergens op gejaagd en er wordt niet geschoten.

De organisatie, leden van het jachtverenigingscomite hebben herkenbare doorgangen gemaakt en worden na afloop weer gesloten, ze zorgen dat er tijdens de hele tocht een ambulance paraat staat(die gelukkig werkloos toekeek.)

De Master is verantwoordelijk dat de meute gediciplineerd is en goed jaagt.

De Huntsman is in dienst van de vereniging en verantwoordelijk voor de training en verzorging van de meute.

De Whippers-in assisteren de Huntsman bij de training en tijdens de slipjacht.

Master,Huntsman en Whippers-in vormen samen de équipage als leiding vooraan.

De Fieldman is op de jachtdag de gastheer namensde vereniging en is tijdens de slipjacht verantwoordelijk voor de gedragingen in het veld.

Bij de slipjacht wordt door de sliptrekker een Scent (spoor) getrokken van slippen die afkomstig zijn van de lappen uit het vossenhol (kennel),waar de benodigde vossenurine op is geproduceerd, door het leggen van het spoor van lussen en haken volgen de honden dit spoor.

De meute wordt op afstand gevolgd door in meestal rode jassen gestoken amazones en ruiters, de kunst is om de meute bij te houden, er is geen wedstrijdelement, wel passie en genieten door de prachtige omgeving die afwisselend is door bossen en open landschappen, waar de ruiters de hindernissen nemen die bestaan uit hekken, sloten en omgevallen bomen.

In het Osnabrückerland, 15 km hier vandaan heb ik dit schouwspel van dichtbij mogen meemaken, middels een tractor met huifkar heb ik de tijdens tocht van het begin tot het einde de slipjacht meebeleefd,na elke run stonden wij en de hoornblazers al weer gereed om het hele spektakel voorbij te zien gaan. Geweldig om de meute te horen aankomen (full cry) d.w.z met luid geblaf het spoor volgen.

Maar alles begint met een goede voorbereiding, in een spannende gezonde sfeer worden de paarden gepoetst en gezadeld door verzorgers en/of ruiters, dan gaat ieder naar de Meet (ontmoetingsplek) die gezellig druk wordt.

Als iedereen zich heeft opgesteld begint de presentatie, de opening geschied met een woord van welkom en een gezegende sportieve slipjacht, waarna de Sonneurs (jachthoornblazers) de traditionele geluiden ten gehore brengen,die ook in dito kostuum als de ruiters zijn gekleed.

Na de "Stirrup cup" (welkomstdrankje) dat men te paard geniet gaat de slipjacht van start wanneer het sein aan de meute wordt gegeven door de Master.

De slipjacht bestaat uit 3 runs van circa 6 km per run, hiertussen worden rustpauzes voor hond en paard gehouden,voor de tweebenigen is er de "sherrystop", waarbij plaatgebak wordt uitgedeeld en de nodige glaasjes worden genuttigd, na elke pauze hijsen we ons weer in de huifkar op weg naar de volgende stopplaats.

Aan het eind van de slipjacht is de Kill,d.w.z dan krijgen de honden hun beloning in de vorm van een meterhoge berg koeienpens, waarna ik schat zo´n 40 a 60 honden grommend, genietend smekten en smulden.

Intussen werd de voorbereidde houtstapel aangestoken, symbolisch voor het afscheid van de voorbije zomer, wij en de omstanders genoten van de heerlijke warmte, het was n.l al oktober en koud, terwijl we naar het vuur en de ondergaande zon keken,genoten we nog van een drankje waarvan warmte en een fijne herinnering nog voelbaar is.

Herinneringen zijn jachthoorns waarvan de klank wegsterft van de wind.

Beardiertje

Maart roert zijn staart!

2009-03-06T20:01:00.008+01:00

Het regent
het zegent
De honden worden nat
Het is weer hun tijd
Dus gaan we nu op pad

Wat later
Valt er nog méér water
Geen gesnotter geen gesnater
Overvolle regentonnen
Het weekend is begonnen

Binnen het uur
Zitten we bij het vuur
Met "Glühwein" uit de beker
De kluif die daar nog buiten ligt
Die wordt als maar weker

De beardies slapen in hun mand
Stilletjes gaan we naar buiten want
Het is eindelijk weer droog
Kleurrijk is de regeboog

´t Ruikt heerlijk fris
We denken even aan de hond
Die er niet meer is
Het is goed
Zo als het is.

Beardiertje

De laatste "Crufts" show?

2009-03-05T15:47:00.012+01:00

De eerste hondententoonstelling voor alle rassen werd in 1891 gehouden en georganiseerd door Charles Crufts, in 1948 was de allereerste Cruftstentoonstelling georganiseerd door de Engelse Kennel Club.

Traditiegetrouw is vandaag de vierdaagse Crufts weer begonnen, de grootste en meest opzienbare hondententoonstelling ter wereld, die elk jaar plaats vindt in Birmingham maar die nu een heel ander tintje heeft gekregen.

Naar aanleiding van een documentaire op BBC, hebben er grote veranderingen plaats gevonden. De documentaire ging over de ziekten en misvormingen onder Britse rashonden, er werden trieste beelden getoont van een boxer met zware epileptische aanvallen en een King Charles Spaniel die hevige pijn lijdt omdat zijn schedel te klein is voor zijn hersens. Decennia lang is er selectief gefokt op bepaalde overdreven raskenmerken die de cluborganisator de "Engelse.Kennel.Club." onderschrijft voor zo´n 200 rashonden. Deze rasstandaard die bij heel veel rashonden geleid hebben tot, pijn en ongemak, benauwdheid, epilepsie en zelfs kanker. Sommige rashonden zoals de Bulldog kan zelf geen pups meer op de wereld brengen, de pups moeten door een dierenarts middels een keizersnee verlost worden, bij Labradors worden oogafwijkingen en problemen met de gewrichten vastgesteld, bij de Golden Retriever kanker en West Highland Terrier met allergieen. Er zijn 10.000 Mopshonden in Engeland, maar hun DNA komt waarschijnlijk maar van zo´n 50 honden, inteelt zorgt dan ook voor grote gezondsheidproblemen.

MARK EVENS, dierenarts van de Engelse dierenbeschermorganisaties R.S.P.C.A noemt het: "Kijken naar de Crufts, een parade van treurige mutanten, een belachelijke en griezelige schoonheidswedstrijd die niets te maken hebben met gelukkige gezonde honden, geobsedeerd geraakt door bepaalde karakteristiek van een ras en gaan voorbij aan het feit, dat het abnormaal en wreed is om zieke en misvormde dieren te fokken. "

DE BBC ZEND NIET UIT, voor het eerst na 42 jaar uitzendingen verzorgd te hebben voor Crufts is hier een eind aan gekomen, wat goed was voor 14,5 miljoen kijkers.

QUEEN ELISABETH van wie bekend is dat ze erg veel van honden houdt overweegt haar band met de Engelse Kennel Club te verbreken.

PEDIGREE trok zich terug als sponsor goed voor 1,5 miljoen, een beeindiging na een relatie van 44 jaar, deze beslissing is genomen na de opwinding over beweringen dat de tentoonstelling fokmethoden zou bevorderen die misvorming en ziekten in de hand werken.

Na het uitzenden van de documentaire door de BBC waarin de erfelijke neveneffecten van ongezond fokken werd belicht was men bij Pedigree bezorgd dat het merk bezoedeld werd doordat het met de tentoonstelling in verband zou worden gebracht.

"Aanbevolen door topfokkers " is verleden tijd geworden na een lange samenwerking van Crufts en Pedigree.

Natuurlijk is deze kwestie al veel langer een zaak van aanpakken bij de bron, nu deze manier van signalering is gekozen, is het een goede zaak om hier serieus aan te gaan werken, niet alleen in wetgeving en met goedgekeurde rasstandaard door overkoepelende organen, de dierenartsen krijgen ook schrijnende gevallen op hun behandeltafel, belangenverstrengeling is ook een belangrijke oorzaak.De media heeft enorm veel invloed (zie actie van de BBC).

Kritische hondenbezitters in spe, bestaan die eigenlijk wel? Het zijn fatsoensnormen en vooral respect hebben voor het dier waar het om gaat en nu lijdend voorwerp is geworden.

Charles Crufts

Wil je zo als elk jaar de Crufts wel volgen, er staan maar liefst 371 Bearde Collies ingeschreven, kijk dan op de volgende webpage

http://www.youtube.com/OfficialCrufts

Beardiertje

Jachthonden Deel 2

2009-03-04T14:58:00.010+01:00

Natuurlijke aanleg en training:Alle jachthonden beschikken over een hoge mate van natuurlijke aanleg, wat een resultaat is van decennialange zorgvuldige selectie door deskundige fokkers, intelligentie is toch wel de belangrijkste van alle noodzakelijke eigenschappen, alleen een goede neus is niet voldoende, hij moet hem ook kunnen gebruiken. Training voor een goede jachthond is absoluut noodzakelijk en vereist veel tijd en geduld, de methodes varieren naar gelang de hond, zijn reacties op de training en het beoogde doel. Daar er niet altijd even snel vorderingen worden gemaakt, een deskundige lukt het soms om een hond goed te trainen in 2 a 3 maanden, meestal is er wel een half jaar dagelijkse training voor nodig om een goede jachthond te krijgen.

Bij aanvang bestaat de training uit basisgehoorzaamheid. Komen op bevel en de verschillende posities bijv het commando down en natuurlijk wordt de hond geleerd hoe hij zijn neus moet gebruiken. De gevoeligheid van de reukzin verschilt bij alle dieren van soort tot soort en bij honden van ras tot ras. Na zijn trainingsperiode moet een jachthond in staat zijn om de geuren die de wind meevoert te kunnen "lezen" om vergissing te vermijden. Pointers moeten een bepaald gebied kunnen doorzoeken en bewegingsloos blijven (voor) staan en zo het wild markeren zonder het af te schrikken. Zij moet het gedode wild naar de jager apporteren,al dit wordt hen aangeleerd met zo min mogenlijk dwang.

Naast de "hondentaal" bestaat er ook het vakjargon of jagerslatijn, de eeuwenoude jagerstermen hadden een duidelijke functie, de goden zouden het niet toestaan dat dieren werden gedood als ze onverbloemd bij hun naam werden genoemd. De franse en duitse taal heeft veel invloed gehad op deze nederlandse jagers taal, in feite is jagerstaal een geheimtaal en dat is al eeuwenlang zo. Sinds het begin van de 19de eeuw is er studie naar de groene taal gedaan,zoals de jagers hun vaktaal graag noemen, het eerste omvangrijke jagerswoordenboek verscheen in 1947, samengesteld door de Rotterdamse chirurg A.G.J.Hermans, waarbij Prins Bernhard het voorwoord schreef.

De jacht is verbonden aan wettelijke regels, wat in feite er op neer komt dat men de fatsoensregels in acht neemt, betreffende het jachtveld, het schieten, de dieren en de medejagers.

Beardiertje

Jachthonden Deel 1

2009-03-03T16:01:00.010+01:00

Of je er van nu houdt of niet, jagen is een echte sport, een passie, voor velen zelfs een kunst. Het is een sport voor hond én baas, want het vereist een uitstekende fysieke conditie om toch maar urenlang onder alle weersomstandigheden te jagen, bovendien is voor jagen een sterk karakter nodig, doorzettingsvermogen en een scherp zicht.
Een goede jachthond moet natuurlijk ook beschikken over een voortreffelijke reukzin.
De jacht is onderworpen aan zeer strenge regels. In Frankrijk begint het jachtseizoen bijv met jacht op watergevogelte in de tweede week van juli met behulp van waterhonden. In september worden de pointers ingezet. De jacht eindigt met de lopende honden en de jacht op de houtsnip eind februari.
Het jachtseizoen is wettelijk vastgesteld,en is voor diverse diersoorten verschillend, daarbuiten mag niet gejaagd worden. Daar ik 100 mtr van het bos woon, mogen ook mijn beardies in het broedseizoen hier niet los lopen in het broedseizoen, hier geld dat van 1 april tot medio juli, dit wordt dit met een vriendelijk schild aangegeven.
Voor de hond, metgezel en vriend van de jager is de jacht een soort wedstrijd, die hij niet altijd wint. Door zijn instinct, zijn bekendheid met het gebied en zijn sluwheid moet het opgejaagde dier de hond verslaan. De hond is echter in het voordeel,dankzij zijn intelligentie, zijn uitstekende reukzin, zijn uithoudingsvermogen, zijn kracht en zijn specefieke vaardigheden voor een bepaald type jacht. Jachthonden zijn gespecialiseerd in een bepaald soort wild,(watergevogelte,kleine en grote zoogdieren en vogels) of in een bepaalde manier van jagen(bijv vossenholen uitgraven).Al deze gespecialiseerde jachthonden zijn ondergebracht in meerdere groepen volgens de classificatie van de Fédération Cynologique Internationals.
De drijfjacht is een groepsgebeuren, hierbij worden dieren uit een bepaald gebied verdreven door mensen en honden die naast elkaar over een breed gebied het wild vooruitdrijft,waarbij de hond naast blijft en opgewacht wordt door de jager(s), een drijfjacht resulteerd in hogere afschotcijfers dan de individuele jachten.
De slipjacht of jagen achter de meute, is een traditie met een rijk verleden, hierbij wordt niet op dieren gejaagd maar wordt er vooraf een reukspoor getrokken, dit heb ik van dichtbij mee mogen maken hier in het prachtige Osnabrückerland zo´n 12 km van ons vandaan en is een prachtige ervaring geweest, maar ik zal dit apart toelichten in een volgend verhaal.

Beardiertje

Privetrimsalon

2009-03-02T20:12:00.012+01:00

Polleke

Quincy

Toen we zo´n twee jaar geleden hier kwamen te wonen, wist ik meteen dat er een hondenbad moest komen,omdat we plenty ruimte hebben,werd dit tot mijn grote tevredenheid gerealiseerd.
Onze beardies zijn vandaag gebadderd en nu weer heerlijk schoon en knuffelgereed.

Beardiertje

Maart roert zijn staart!

2009-03-01T21:48:00.004+01:00

Vandaag zijn we even brood gaan brengen bij de paarden. Natuurlijk mogen de honden los, Polleke wist wel direct wat hij wilde, lekker even op zijn rug, een zijn met moederaarde, op zich is daar niets mis mee ware het niet dat de boer van de week met de gierwagen over het land is gereden, gelukkig heeft het veel geregend de laatste dagen.

Drie dagen geleden was Pol nog heerlijk in bad geweest, kan het feest weer opnieuw beginnen.

Feest is het zeker,want we hebben een speciaal hondenbad voor onze Beardies, van stinkdier tot een schoon, knuffelgereed Pollewobke, daar doe je het toch graag voor.

Beardiertje

Speurders naar mineralen

2009-02-28T19:25:00.005+01:00

Honden werden voor het eerst betrokken bij het speuren naar mineralen in Finland 1962. Ze werden ingezet voor het opsporen van zwavelhoudend gesteente voor exploitatiedoeleinden.

Dezelfde praktijken zijn succesvol toegepast in Zweden, de voormalige Sovjet Uni en Canada.

In andere landen worden honden ingezet voor het opsporen van nikkel en kopergroeven, ook al zijn deze ertsen moeilijker te vinden dan zwavelhoudend gesteente, dat een sterke geur afgeeft.

Speurhonden die mineralen moeten opsporen werden getraind met een speeltje, dezelfde techniek die wordt gebruikt voor honden die drugs en explosieven opsporen.

Volgens berichten uit de Oostbloklanden en de Scandinavische landen kunnen goede speurhonden delfstoffen opsporen tot wel 15 mtr onder de grond.

Als dat waar is worden er misschien binnenkort honden getraind om goud en diamanten op te sporen.

Beardiertje

De verbeelding

2009-02-27T21:34:00.003+01:00

Verbeelding

is een

ander

universum

waar alles

mogenlijk is

Beardiertje

Truffelhonden en het Zwarte Goud

2009-02-26T15:28:00.008+01:00

Medio september 2008 zijn we op vacantie in Monaco geweest met onze beardies. Halverwege hebben we overnacht in Selongey circa 10 min van de peage. Daar we altijd wel veel bekijks en gesprekstof hebben met onze beardies in het buitenland, kwamen we in gesprek met een Fransman uit deze streek, die benieuwd was of onze honden ook truffels kunnen vinden, daar dit DÉ truffelstreek is bij uitstek, wilde ik hier meer over weten, zodoende was dit de aanleiding om hierover iets in mijn blog te schrijven en deze kennis te delen met mijn lezers.

Het zoeken naar truffels (ondergrondse paddestoelen die zo zeldzaam zijn, dat ze ook wel het zwarte goud genoemd worden) is toevertrouwd aan de reukzin van verschillende dieren.Men gebruikte geiten, schapen, varkens en recenter honden, want die zijn ´t makkelijkst te trainen en te vervoeren. Ieder hondenras kan hiervoor worden gebruikt na een training voor professioneel truffels zoeken, (in kunstmatige truffelbedden) of voor amateur truffelzoeken (in natuurlijke bedden.)

BIJ DE TRADITIONELE METHODE wordt er speciaal voor dit doel een nest uit gekozen, al vóór de geboorte van de pups. Meteen vanaf de geboorte krijgen de pups de geur van truffels ingeprent, doordat de tepels van de moederhond met truffelolie worden ingesmeerd. Vervolgens wordt er altijd truffelolie aan hun eten toegevoegd. Op die manier leert de hond de geur van de truffels associeren met het eten en zal hij automatisch op zoek gaan naar deze geur, vooral als hij al een tijd niets te eten heeft gehad. Er moet echter niet te veel truffelolie aan het hondenvoer worden toegevoegd, want de olie is niet smakelijk voor de hond en kan zijn eetlust bederven.

BIJ DE TRAKTATIEMETHODE wordt de geur van de truffel in verband gebracht met de geur van iets lekkers (kaas). Geleidelijk aan wordt alleen de truffel verstopt en krijgt de hond zijn traktatie pas nadat hij de truffel heeft ontdekt als beloning.

BIJ DE SPELMETHODE die vooral geschikt is voor pups en jonge honden, wordt van de training een spel gemaakt. Men verstopt een truffel in een sok of plastic buis en laat de hond hiermee spelen. Wanneer hij genoeg aan het spelletje is gehecht wordt het verstopt en moet de hond het zoeken. Als hij het vindt heeft hij dus zijn favoritespeeltje weer terug, doordat hij op zoek gaat naar de truffelgeur. Geleidelijk aan verstopt men alleen nog maar de truffel en krijgt de hond zijn speeltje pas nadat hij de truffels heeft ondekt als beloning.

ZOEKEN IN NATUURLIJKE EN KUNSTMATIGE TRUFFELBEDDEN In het begin houdt de baas zijn hond aan de lijn op plekken waarvan bekend is, dat ze rijk zijn aan truffels. De hond leert deze plekken al snel zelf vinden, eerst aan de lijn, daarna los.

Beardiertje

De proef op de som!

2009-02-25T12:30:00.011+01:00

De broemde franse hondenkenner Alain Dupont bedacht een relatief simpele methode om honden te leren tellen.

Allereerst moet je je hond leren blaffen op commando,wat voor anderen een onopvallend gebarencommando is,maar wat de hond wél als commando herkent.

Wanneer je hond eten of iets lekkers krijgt,hef je je hand op en beveelt hem te blaffen,(door "luid" te zeggen,) als hij blaft,beloon je hem,laat dan je hand weer zakken met de handpalm richting hond,op hetzelfde moment geef je commando zwijg.

Daarna kun je hem al snel laten blaffen als je je arm optilt om bijv je kraag recht te trekken o.i.d en te laten stoppen door de arm te laten zakken.

Nu kun je de proef op de som nemen,vraag aan je bezoek om een simpel rekensommetje,optel of aftreksom.

Stel de vraag en til ongemerkt je arm wat op,waardoor hij gaat blaffen,als hij net zo vaak geblaft heeft als de uitkomst van de som,doe je arm omlaag om het blaffen te laten stoppen.

Nu alleen nog belonen.Door de assosiatie van de hond en het geduld en de nauwkeurigheid van de trainer leid dit tot succes, let wel,deze truc slaagt alleen als de trainer kan tellen.

Beardiertje

Honden in het Circus

2009-02-24T19:30:00.006+01:00

Wie kent niet het prachtige verhaal:"Alleen op de wereld." ,waarin de achtjarige vondeling Remi werd verkocht door zijn stiefvader aan de straatmuzikant Vitalis. De avonturen die ze beleefden met ´t aapje Meneer Joly Coeur en de drie honden Signor Capi,Signor Zerbino en Signora Dolce.De auteur Hector Malot die dit boek Sans Famille (oorspronkelijke titel) in 1878 uitbracht moet zeker geinspireerd zijn geweest door wat er op straat afspeelde in die tijd. Vroeger in de 19de eeuw traden vooral reizende acrobaten en straatmuzikanten op in de grote steden waarbij hun (bastaard) honden in mensenkleding gehuld op hun achterpoten liepen.
Al sinds 1850 traden er al "wijze" honden op zoals de poedel Munito,die antwoord gaf op vragen d.m.v kaarten met letters te kiezen. In 1896 trad de koordansende poedel voor het eerst op in de Olympia te Parijs gepresenteerd door Miss Dore. Elke trainer had zo zijn eigen favorietehond,er werden vele rassen gebruikt van groot tot klein. Onder de honden waren er o.a de komieken, de jocky´s, hondenvoetbal en de trapeze waren zeer geliefd. De "wijze" honden met hun wiskundeknobbel waren ook populair die natuurlijk niets meer of minder waren dan slimme trucjes.De barbaarse methode werd toegepast, dwang, geweld en uithongering moesten het gewenste gedrag opleveren, men had nog geen kennis van psychologie en gedrag van de hond, door angst werd het kunstje geleverd. In 1929 werd te Londen de Jackhondenclub opgericht, die deze praktijken bestrijdde,hun doel was alle voorstellingenen, shows met dieren, honden in het bijzonder af te schaffen.Dit was een ommekeer. De dresseurs zagen in dat ze met belonen en door een goede band van vertrouwen op te bouwen meer, beter en sneller resultaat boekten met het geen zij voor ogen hadden.Ook reageerden de honden op het publiek en hingen al snel de komiek uit, applaus werd ook een vorm van beloning.Een hond leert pas goed wanneer hij er zin en de leeftijd er voor heeft, de wil to please, graag iets voor zijn baas doen,door samen een team te zijn.Tegenwoordig zijn er bijna geen circussen meer waarbij de hond nog een nummer moet opvoeren.Vandaag de dag zijn wij het die samen met onze hond in onze vrije tijd talloze kunstjes vertonen d.m.v diverse hondensporten samen te bezigen, fietsen, apporteren, doggydance, flyeball, behendigheid etc. etc.Maar bij ons blijft de bal toch altijd favoriet.

Beardiertje

Lange tenen hebben!

2009-02-23T21:32:00.003+01:00

Nou breekt me de....................................................................................

Carnavalis ex Coriovallum

2009-02-22T14:50:00.014+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=6-1Gmf71N5w

De meesten feesten in carnavalstijd, vele kleine uurtjes vooraf, zijn er aan gewijd

droom wordt idee ´t wordt reeel en krijgt vorm je leeft er naar toe je amuseerd je enorm

vrienden, familie vervreemd van elkaar?welnee, dat is die verbeeldde vermomming maar

lekker dansen en feesten met gekostumeerde beesten

eens even geen zorgen en of gepieker wie dit niet kan wordt alleen nog maar zieker

het glijd en gedeid met de vertrouwde paplepel je vind alles heel mooi maar ziet nog geen klepel

het feest en de vreugd de mop die niet deugd naarmate je groeit raak je enorm geboeid

doe maar lekker mal ´t is maar even carnaval

op woensdag is alles weer voorbij dan sta je gewoon weer als "gewoon" in de rij

bij de kassa, rood licht of file met alle stress weer op je hiele

als ukkie tussen de grote horden wist ´k niet goed wat ik later wilde worden

"Wie zal ik worden,waar zal ik zijn?" al jaar en dag wil ik gewoon mezelf zijn

ik vind het niet zo nodig en vind het overbodig

om weer eens een ander te willen zijn als kind wilde ik wel alles worden

droomde van zus of zo te zijn zonder die hele verkleedpartij

voel ´k me clown en net zo vrij

maar is daar een masker,pruik of hoed

dan doe ik weer mee,evengoed.

Beardiertje

De valse chip!

2009-02-21T15:57:00.006+01:00

Eergisteravond zijn we nogal geschrokken van onze jongste beardie(Polleke).

Opeens hoestte hij, rochelde alsof hij een haartje in zijn keel had wat hem dwars zat en er uit moest, hij liep naar de hal en ging op de trap zitten, na een poosje lag zijn maaginhoud op de tree, gelukkig dacht ik nog, maar toen hapte hij plukken haar van zijn poten, dus deed ik hem een snuitje om, hij hijgde kreeg het benauwd, dan maar weer het snuitje af, hij verwisselde steeds van plaats, dan kwam er weer wat op wattige haarballen leek, zijn speeltjes gecontroleerd,dit kon het niet zijn.Gelukkig werd hij kalmer en was alles weer voorbij.

We hielden hem nauwlettend in de gaten, we peinsden wat het nu geweest zou kunnen zijn, dat kon eigenlijk maar een ding zijn geweest, dat ene paprikashipje, waar hij allergisch op reageerde.

Nu weet ik wel en hopelijk elke hondenliefhebber/eigenaar, dat chocolade en rozijnen dodelijk (kunnen) zijn net als een scala aan medicamenten,die op de zwarte lijst staan.
(Zie verboden middelen op de site van de vrienden van de bearded collie)
De paprikaships kunnen we per direct hieraan toevoegen.Zegt het voort ook aan kinderen.

Hoe het met onze Pol nu is?Gelukkig heel goed gelukkig.

Lidy

De week van de duizendpoot!

2009-02-20T15:03:00.003+01:00

Een konijn en een duizendpoot spreken af in een restaurant.

Een uur later komt de duizendpoot aan.

Konijn:

"Waarom ben je zo laat?"

Duizendpoot:

"Er hing een bordje aan de deur,waarop stond:voeten vegen!"

Beardiertje

De vegetarische duizendpoot!

2009-02-19T18:26:00.007+01:00

Lange Jan de duizendpoot

heeft duizend schoenen nodig

van plastic liefst en niet van leer

want Lange Jan die blijft een Heer

hij vindt doden overbodig.

Het grootste punt voor Lange Jan

is dat hij ze niet kan maken en

schoenmakers zijn zeldzaam ook in

insectenland kan hij er geen vinden.

Maar in een holletje van kant

woont Rozalie de Bij,als ik jou was

zoemt ze zacht,komt er geen plastic

aan te pas,ik maak ze wel van was.

Ze boetseert en spuwt en likt

tot ze er duizend heeft

nu wordt Lange Jan opgekrikt

tot hij een beetje zweeft.

Ze heeft de schoentjes aangedaan

na tien lange uren is ze eindelijk vooraan

Lange Jan kan zijn geluk niet op

"Kom," zegt hij,"Lieve Rozalie,

we gaan uit wandelen, Pop."

Beardiertje

Onvoorwaardelijk

2009-02-18T21:17:00.005+01:00

Over mij
is heel veel kwaad geschreven
als grote boze wolf,
ga ik door het leven
ik wordt tot slechte dingen in staat geacht
maar ik heb
je moet me echt geloven
er beslist geen moment aan gedacht
om Roodkapje
van ´t leven te beroven

Beardiertje

Hotèl de Botèl

2009-02-17T20:09:00.013+01:00

Een regenworm en een mier overnachten in een hotel, net als ze willen slapen, klinkt in de kamer naast hen een ontzettend lawaai.

Boos kruipt de regen worm uit bed om te zien wie die herrie veroorzaakt. Als hij terugkomt, zegt hij tegen de mier: "Nou, slapen kunnen we voorlopig wel vergeten. Onze buurman is erg dronken en is zijn schoenen aan het uittrekken."

"Nou en?"vraagt de mier.

"Het is een duizendpoot!"

Beardiertje

Waarom Februari maar 28 dagen telt.

2009-02-16T18:12:00.005+01:00

Toen de wereld pas geschapen was en de maanden nog jong waren, legden ze graag met elkaar een kaartje. Vooral Febru-ARI hield veel van kaarten, maar hij was zo ongelukkig in het spel, dat hij steeds verloor.

Op een zekere dag bemerkte hij, dat hij alles verloren had, maar nog éénmaal wilde hij het wagen; hij hoopte in één slag zijn gehele verlies terug te winnen.

En dus begon hij met zijn broers Janua-RIK en Maar-TIN te spelen, ook nu was het geluk niet met hem;nu verloor hij weer.

Omdat hij blut was en zijn verlies niet meer kon betalen, moest hij zijn medespelers elk een dag afstaan.

Zo komt het, dat Januari en Maart eenendertig dagen hebben en Februari voor zichzelf maar achtentwintig dagen overhield.

Beardiertje